محمدبن احمدبن علی دهلوی یا شیخ خواجه سیّد محمد نظامالدّین اولیا معروف به شاه نظامالدین اولیا از مشایخ قرن هشتم هجری و اعاظم عرفای هندوستان می باشد.
نظامالدین در سن پنج سالگی پدر را از دست داد و مادرش تربیتش را به عهده گرفت. مادر وی زنی پارسا و زاهد بود و در تربیت فرزندش بسیار کوشش کرد. شبی در مسجد جامع دهلی بر اثر شنیدن آیهای از دهان مؤذن، شوق طلب در او پدید آمد و نزد شیخ فریدالدین شکرگنج رفت و مدت ها از او و دیگر اساتیدی چون شمس الدین دامغانی و علاالدین اصولی و فریدالدین مسعود استفاده کرد.
نظامالدین اولیا در ابتدا بسیار تنگدست و پریشان حال بود و از کسی چیزی قبول نمی کرد. پس از چندی که در هند معروف شد، بزرگان و حاکمان مسلمان از هر سو به طرف او روی آوردند و پادشاهان اسلامی از جمله سلطان جلالالدین خلجی از او تقاضای ملاقات می کردند.
شاه نظامالدین اولیا در ۷۲۵ ه.ق در دهلی دیده از جهان فروبست و در همانجا دفن شد. نخست مقبرهای برای او توسط محمد تغلق از پادشاهان مقتدر سلطنت دهلی ساخته شد که بعدها چندین بار مرمت و بازسازی شد. بیشتر مقبره حاضر قدمت آن به ۱۵۶۲ میلادی برمیگردد.
آرامگاه وی در مقبره شکرگنج هندوستان در نزدیکی آرامگاه همایون در دهلی در محلی شلوغ و پرتراکم، میزبان جمع کثیری از مردم و زیارتگاه مسلمانان است و هر سال یک روز برای وی مجلس یادبود تشکیل میشود و هزاران مسلمان در آنجا اجتماع میکنند و از طرف خطیبان در این مکان سخنرانی می شود.
در مجموعه حضرت نظامالدین اولیا آرامگاهها و بناهای تاریخی دیگری نیز قرار دارد از جمله آرامگاه امیرخسرو دهلوی که همواره بخشی از پیروان او در آن محل گردآمدهاند و همچنین آرامگاه جهانآرا بیگم بانوی شاعر پارسیگوی و دختر شاه جهان و آرامگاه اتکه خان از بزرگان گورکاییان هند نیز در همانجا واقع است.
انتهای پیام/ح/31/30/
آرامگاه خواجه نظام الدین اولیا در دهلی محل رجوع و عبادت بسیاری از مسلمانان هند است و تعداد زیادی از مسلمانان در آن منطقه زندگی می کنند.
