سید وحید سمنانی، شاعر، در گفت و گو با خبرگزاری آینده روشن گفت: اگر به کنگره هایی که با موضوع آیینی برگزار می شوند، سری بزنیم و نگاه دقیق تری بینداریم متوجه می شویم کسانی که به طور جدی روی این قضیه کار می کنند، بسیار کم هستند. به همین دلیل نمی توان گفت در این زمینه انبوه سرایی اتفاق افتاده است.
وی در ادامه افزود: شاعرانی که به شعر اهمیت می دهند، هرگز آثاری را به کنگره ها نمی فرستند که ضعیف تر از کارهای قبل شان باشد. متأسفانه باید گفت امروز شعر پویایی در کشورمان وجود ندارد.
این شاعر دلیل کم کاری شاعران امروز را بی انگیزگی دانست و گفت: اکثر شاعران ما انگیزه خود را از دست داده اند. کنگره ها یکی از عوامل بی انگیزه شدن شاعران است.
وی افزود: وقتی جشنواره ها و کنگره ها موضوعی می شوند، محاسن و معایبی دارند. از محاسن کنگره ها این است که شاعران را وادار به نوشتن شعر با موضوع های دینی می کنند. البته این نوع شعر سرودن نباید درونی شود. از معایب کنگره های موضوعی نیز این است که برخی موضوعات این کنگره ها شاعرانه نیست و همین سبب می شود انرژی زیادی شاعران گرفته شود.
سمنانی یاد آور شد: اگر شاعر بتواند با موضوعات مختلف کنار بیاید، مشکلی نیست ولی نباید به وجود این جشنواره ها و کنگره ها عادت کنند.
وی خاطر نشان کرد: در گذشته شعر آیینی به صورتی که امروز وجود دارد، وجود نداشت. آن ها در لفافه سخن می گفتند، البته وجود شاعران آیینی در زمان ما به نوع حکومت و حمایتی که دولت از آن ها دارد نیز باز می گردد.
این شاعر گفت: در دوره صفویه نیز شاعران در مدح ائمه شعرهای نابی سرودند. امروزه پرداختن به شعر مذهبی رواج پیدا کرده، ولی باید شاعران از علم و آگاهی لازم نیز برخوردار باشند. گاهی شاعران چیزهایی را می گویند که نشان می دهد این شاعر تنها با نشستن پای منبر این اطلاعات را به دست آورده است.