کد مطلب : 33383

دلی آمد دلی آمد كه دل ها را بخنداند
می ای آمد می ای آمد كه دفع هر خمار آمد

كفی آمد كفی آمد كه دریا دُرّ ازو یابد
شهی آمد شهی آمد كه جان هر دیار آمد

كجا آمد كجا آمد كزین جا خود نرفته است او
ولیكن چشم گه آگاه و گه بی اعتبار آمد

ببندم چشم و گویم شد، گشایم گویم او آمد
و او در خواب و بیداری قرین و یار غار آمد

كنون ناطق خمش گردد كنون خامش به نطق آمد
رها كن حرف بشمرده كه حرف بی شمار آمد 

مولوی