به گزارش آینده روشن، کتاب فلسفه غیبت و طول عمر امام عصر با رویکردی کلامی تاریخی مباحثی را در تبیین چرائی غیبت امام زمان علیه السلام و چگونگی طول عمر ایشان مطرح می کند و بیشتر مباحث خود را از شیخ صدوق و شیخ طوسی استفاده کرده است و استدلال های ایشان را نقل می کند.

از جمله مباحثی که در این کتاب مطرح شده است از این قرار است:
 
تحلیلی دیگر در اثبات غیبت و دلیل عقلی بر وجوب ریاست دینی و تساوی وجود و عدم امام با اخصیت دلیل از مدعی و مفهوم تمکین دادن به امام (ع) و علت تولد غیرعادی حضرت و اخبار متواتره درباره مهدی و فلسفه طول عمر نوح و تحلیل مناسب و...
 
و در پایان کتاب به ذکر اسامی حدود 50 نفر از کسانی اشاره می کند که عمری طولانی داشته اند و با بیان این موارد این هدف را دنبال می کند که طولانی بودن عمر امری عادی است. 

در بخشی از این کتاب آمده است: «از جمله واجبات عقلی این است که ریاست دینی از طرف خداوند متعال بر جوامع دینی لطف الهی است همان گونه که معرفت دینی نیز بر هر مکلفی واجب است تا از گناه و خطال مصون بماند به دلیل آن که اگر کسی از گرایش به خطا و عصیان مصون نباشد و از طرفی هم مدیر لایق و کاردانی را در کنار خود نداشته باشد تا دشمن متجاوز را به عقب براند و دست افراد متقلب را کوتاه کند و شر قدرتمندا را از ضعفا برطرف نماید تا همه مردم در همه امور در امام باشند هر لحظه احتمال می رورد که این فرد در مسیر فساد قرار گیرد و به هر طریق که شده دست به حیله های گوناگون زند و لحطه به لحظه به سوی فساد پیش رود و آن چنان غرق شود که حتی یک لحظه هم به اصلاح خویش نیندیشد.»

«...بر عکس اگر اجتماع دارای مدیر لایقی باشد به طور یقین آثار مثبت و پسندیده آن گسترش می یابد به طوری که خوبی ها و نیکی های آن تمام جامعه را فرامی گیرد و فساد اخلاقی و تباهی را به مراتب کم می کند. بنابراین چنین مطلبی برای اهل خرد و فهم پوشیده نیست و علم و دانش به آن نیز از ضروریات و بدیهیات است و اگر هر کسی چنین ادعایی را نپذیرد شایسته گفتگو و مکالمه نخواهد بود.»
 
این کتاب توسط سید مرتضی حسینی اصفهانی در تابستان 1386 به چاپ اول رسیده است که در 232 صفحه دارد و توسط نشر فرهنگ قرآن به چاپ رسیده است و در دو بخش تنظیم شده است که بخش اول آن تحت عنوان فلسفه غیبت امام عصر علیه السلام است و بخش دوم آن تحت عنوان فلسفه طول عمر بسیاری از مشاهیر در طول تاریخ است.

گزارشگر: سید محمدباقر باقریان موحد