داخلی     گفتگو     هنر و رسانه
یک شاعر:
رد پای امید در شعر نسل جدید به چشم نمی آید
یکی از ویژگی‌های مهدویت ایجاد انگیزه و امید به آینده است
  جواد گنج‌علی، شاعر کشورمان از عدم توجه به مولفه‌های غنی مهدویت به ویژه امید در شعر فارسی و شعر نسل جدید انتقاد کرد.
گزارشگر :
Share/Save/Bookmark
يکشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۸۷ ساعت ۱۴:۳۷
کد مطلب : 24446
رد پای امید در شعر نسل جدید به چشم نمی آید
جواد گنج‌علی در گفت‌وگو با خبرگزاری آینده روشن با ذکر این مسئله که بحث مهدویت صرفا منحصر به ایران و فلسفه تشیع نیست گفت: تمام ادیان جهان معتقد به بحث مهدویت  و به ظهور منجی قائل هستند. این در حالی است که اسلام و تشیع به طور جدی‌تری به این مسئله پرداخته است.

وی افزود: اعتقاد به منجی اثر خاصی را روی هنر ما گذاشته است. پس از انقلاب برنامه‌ها و محصولات فرهنگی بسیاری در مورد امام زمان(عج) و مهدویت در کشور ما تولید شده است. به اعتقاد من اگر بخواهیم زمینه‌های تاثیرگذاری را در این حوزه افزایش دهیم، می‌بایست آثار خلاقانه‌تری خلق کنیم.

این شاعر مشهدی خاطرنشان کرد: به نظر بنده جشنواره‌های فرهنگی هنری درباره امام زمان(عج) بسیار محدود است. اگر نگاهی به برگزاری جشنواره‌های متعدد و موازی در حوزه‌های دیگر داشته باشیم می‌بینیم به نسبت اهمیت و ظرفیت این بحث، کاری در کشور ما صورت نگرفته است.

وی تصریح کرد: در فضای هنر مهدوی باید کارهای بسیار بیشتری انجام داد. زیرا این بحث جای کار بیشتری دارد، یکی از ویژگی‌های مهدویت ایجاد انگیزه و امید به آینده است، ولی متاسفانه رد پای امید در شعر معاصر بسیار ناچیز است.

گنج‌علی گفت: شعر نسل جوان شعر امیدواری نیست. یاس، ناامیدی، شکایت از جامعه، حبس، خیانت و بن بست در شعر جوانان ما بسیار به چشم می‌خورد. اگر این شاعران با مبانی اعتقادی خود از جمله مهدویت بیشتر ارتباط برقرار کنند، اشعارشان از امید و انتظار زیبایی‌ها مالامال خواهد شد.

وی افزود: به طور کلی هنر و ادبیات ما هنر و ادبیات حزین و سوزناکی است. البته این غم انگیزی با دل  نشینی فراوانی نیز همراه است که نباید از آن غافل بود. مولانا یکی از استثنائات تاریخ ادبیات ما به شمار می‌رود ولی غزلیات غم انگیز و درون گرایانه شعرای دیگر هم چون وحشی بافقی، حافظ، صائب و اخیرا شعرای سبک نو هم چون سهراب نشان دیگری از شعر غم انگیز پارسی است.

این شاعر جوان در ادامه از شاعران جوان کشور خواست تا نغمه‌های مهدویت را با شور و نشاط حقیقی این فرهنگ به جامعه منتقل کنند.

وی در پایان گفت: متاسفانه این اتفاق هنوز در شعر و فضای ادبی ما رخ نداده است. یکی از راه‌های برون رفت از این وضعیت دادن شناخت بیشتر به شاعران و بیرون کردن شاعران از فضای جشواره‌ای موجود در کشور است. شعر ولایی را نباید جشنواره‌ای کرد زیرا در این صورت ماندگاری و اندیشه این آثار فرهنگی و ادبی از بین خواهد رفت.