کد مطلب : 9847

سید محمد بابا میری، در گفت و گو با خبرگزاری خبرگزاری آینده روشن گفت: شاعران گذشته بیش از شاعران معاصر درباره رمضان شعر سروده اند. 

وی شعر رمضان را در دایره شعرهای مناجاتی قرار داد و به کمبود شعر از دیدگاه عرفانی، قرآنی و ریاضتی اشاره کرد.
 
وی گفت: به طور کلی شعرهایی از این قبیل در شعر شعرای معاصر کم تر به چشم می خورد و ضعف در این مقوله وجود دارد و شاعران معاصر ترجیح می دهند، بیش تر به زمینه های روز بپردازند. مگر این که کنگره و جشنواره ای بر پا شود تا شاعران معاصر در این راستا شعر بسرایند. 

وی مناسبت های ماه رمضان را در سرودن شعر مهم دانست و گفت: فلسفه و نزول قرآن از یاد رفته و دیگر به کتاب قرآن آن گونه که باید توجه نمی شود.

وی در ادامه تصریح کرد: تاثیر شعر رمضان در شعرهای گذشته بیش تر بوده، زیرا در اشعار گذشته مضمون گرایی و مضمون پردازی به گونه ای بود که شاعر آیینی به همه موضوع های آیینی می پرداخت. دلیل گرایش شاعران گذشته به این امر جهان بینی عرفانی و خودسازی بوده است. 

این شاعر جوان قمی درباره این که چرا شاعران کم تر به رمضان می پردازند و بیش تر به عاشورا، گفت: دلایل بسیاری را می توان نام برد. تنوع موضوعات فردی در شعر عاشورا، علاقه وافر شعرای ایرانی به اهل بیت، وجود عشق در عاشورا، اسطوره ای و جذاب بودن ماجرای عاشورا، و شاعرانه تر بودن فضاهای معنوی عاشورا برای سرودن شعر از دلایلی است که موجب می شود مردم ایران که به شعر رمضان هم علاقه بسیاری دارند، اما به اشعار عاشورای گرایش بیش تری پیدا کنند.

مرجع : خبرگزاری آينده روشن