حجت الاسلام علی زارع، دارای تحصیلات حوزوی خارج فقه و اصول، فوق لیسانس تفسیر و علوم قرآنی، مدرس و استاد مباحث مهدوی است. خبرنگار آينده روشن در شيراز با وي گفتگويي انجام داده است كه در پي مي آيد.

در فضای کنونی جهان، اهميت گفتگو میان ادیان چقدر است؟ الگوگیری از مفاهیمی مانند منجی به عنوان وجه مشترک ادیان چه نقشی را ایفا می کند؟

با توجه به مسائل جاری در جهان امروز و فشار قدرت های بزرگ بر کل جهان برای تسلط عده محدودی بر همه مردم، یکی از راه های نجات بشریت، گفتگو میان ادیان است تا به یک تعامل مشترک دست یابند و چالش های مربوط به جهانی سازی را از سر راه بردارند. 

گر چه جهانی شدن پیامد های مثبتی می تواند به همراه داشته باشد ولی همین که بالاخره یک نظام خاص بر دیگر نظام ها مسلط می شود بزرگترین مشکل جهان خصوصا ادیان خواهد بود. لذا با توجه به مشترکاتی که بین ادیان مختلف وجود دارد از جمله گرایش به موعود و منجی می توان با گفتگوهای سازنده دل های رمیده را به هم نزدیک کرد و با قدرت دین به جنگ قدرت های مخالف رفت و حتی اگر این گفتگوها به نتیجه مطلوب یعنی نزدیک شدن افکار و ایده های معتقدین به ادیان که یکی از آموزه های این اعتقادات معتقد بودن به منجی است بینجامد، نیاز به جنگیدن با دیگر قدرت ها هم نیست زیرا جمعیت معتقدین آنقدر زیاد است که دیگر قدرت ها در مقابل قدرت دین بسیار ناچیز خواهند بود.

رویکرد ادیان زنده جهان نسبت به مسئله منجی چگونه است؟ آیا می توان گفت منجی گرایی یکی از اعتقادات مشترک این ادیان است؟

یک عقیده جهانی که غیر قابل انکار می باشد، اعتقاد به مصلح کل است. این یک عقیده جهانی است و اختصاص به یک فرقه و مکتب و مذهب خاص ندارد، بلکه تمام ادیان در این عقیده مشترکند.

پیروان ادیان بر این ایده اند که در یک دوران تاریک که بشر دچار بحران شدید است و جهان غرق در فساد و تباهی و بی دینی و بیدادگری، نجات دهنده ای خواهد آمد و به واسطه مدد الهی اوضاع آشفته جهان را اصلاح می کند. و توجه به خدا و رویکرد به مقدسات را بر بی دینی و فساد غالب می کند.

و این مسئله نه اینکه یک امر دینی بلکه یک موضوع فطری نیز می باشد. زیرا انسان ها فطرتا عدالتخواه و گریزان از ظلم می باشند و رهایی از فساد و ظلم و تباهی را انسان نشانه کمال خود می داند و بر این اساس اعتقاد به منجی امری فطری است و حتی مربوط به موحدین نمی باشد بلکه تمام انسان ها چنین خواسته ای دارند.

منجی گرایی در ادیان امروز جهان چه تفاوتی با اعتقاد مسلمانان و به طور خاص شیعیان به مهدویت دارد؟

منجی گرایی و فکر ظهور مصلحی بزرگ که انسان را از درد و رنج و محنت برهاند در تمام نقاط جهان در جریان است و اعتقاد به این موعود از خصائص اندیشه بشر می باشد.

اما با توجه به ایدئولوژی و جهان بینی ادیان، تصورات مختلفی از موعود و منجی ارائه کرده اند و بعضی آنرا قومی و قبیله ای می دانند، بعضی آنرا موقت و برای دوران خاص و ... .

ولی اعتقاد شیعه بر آن است که این مصلح کل، جهانی می باشد و توجه به قوم و قبیله خاص ندارد. وقتی که آمد کل جهان را پر از عدل و داد خواهد نمود و موعود شيعي بر خلاف موعود برخي اديان ديگر يك منجي قبيله اي نيست و براي قوم خاصي نيامده است. او موعودي است جهاني و تمام دنيا را از ظلم و جور پاك خواهد كرد.