کد مطلب : 28612

بارالها. همانا به واقع زمان برداشت کشتزار باطل و نادرستی فرارسید، بلکه به نهایت رسید و پایه و ستونش محکم شد و رانده شدگانش گردآوری شدند، و نسل شان زیاد شد، و شاخ و برگ دواندند و پایه های حکومت شان استوار و مستقر گردیدند، بارالها؛ دست توانایی از حق را برای برکندن ریشه و اساس باطل آماده ساز، تا ابزارش را کساد، و علو و برتری آن را از بین ببرد و دماغ شان را به خاک بمالد، تا در نتیجه، باطل مجبور شود چهره زشتش را پنهان کند، و حق و حقیقت نیز چهره زیبا و نیکوی خود را آشکار گرداند..

(فرازی از دعای امام حسن عسگری که در قنوت نماز می خواندند: مکیال المکارم ج 2 ص 85)

با آن که که شمس جمال یازدهمین امام همان و خورشید تابنده معرفت و کمال که حتی سیاه چالهای لشکرگاه دشمن نمی توانست مانع از تابش اشعه های حیات بخشش گردد به زهر سیاهی پسندان خاموش گردید و دل های مؤمنان و عاشقانش را در هشتمین روز ربیع الاول سال 260 هجری سوزان و گدازان کرد، نهم ربیع الاول 260 هجری در خاطر تاریخ به عنوان سالروز آغاز امامت و ولایت آخرین خورشید امامت و هدایت، صاحب العصر و الزمان، مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، ثبت و ضبط گردید.

هر چند که این آغاز ولایت منجی بشریت به واقع آغاز غیبتی حدوداً 69 ساله بود که جمال مبارکش از دیدگاه عوام به اذن الهی محروم شد و مقدمات آن فراهم شد که در سال 329 هجری تاکنون همچنان عام و خاص از دیدارش محروم بمانند و این راه حقیقت که بر همگان بسته است «الا لمن شاء أن یتخذ الی ربه سبیلاً»، از آنجا که جهانی بدون خورشید را تاب بر جای ماندن و به زیستن ادامه دادن نخواهد بود، الطاف پشت ابرگونه امامتش قرنهاست هک بر عالمیان تابنده و مُمِد حیات است.

لکن اگر این امامت به ظهور و بروز برسد و آن دولت کریمه حضرتش بر مسند خویش قرار گیرد، رحمت واقعی الهی سایه افکن خواهد شد و به فرجش، فرج همگان حاصل خواهد گردید.

همانگونه که امیرالمؤمنین می فرمایند: «أبلغ ما تستدر به الرحمة أن تضمر لجمیع الناس الرحمة؛ (شرح غررر ج 2ص 476)

رساننده ترین (و مؤثرترین) چیزی که رحمت (الهی) به وسیله آن جاری می شود، این است که رحمت برای همه مردم در بر داشته باشد.

از این رو همواره اندیشه هنگامه ظهور و تفکر و اندیشه درباره فرارسیدن روزگار پرشکوه حکومت خاندان وحی که همگان را با رشد و جهش همه گیر و پرده از عقل بردارنده ای به سوی برترینها رهنمون می شود، بسی سرور آفرین و حیاتبخش بوده و چنین بزم و مجلسی را رایحه ای است که امید را در سرتاسر گیتی تزریق می کند و او را روحی و نشاطی دوباره می دهد.

سخن از روزگاری است که نشانی از فقر و تهیدستی در هستی پیدا نگردد؛ زورگویی و تزویر جایگاهی نیابد و انسانیت در سایه پرچم برافراشته عدالت معنا یافته و خرسندی و خشنودی همگان را فراگیرد.

آری از آنجا که آشنا شدن با ویژگی های روزگار پرشکوه ظهور، آنچنان قلبهای پاک طینتان و افکار انسانهای اصیل را جذب می کند و قلب های آنان را به لحظه شماری فرا رسیدن آن عصر وامی دارد و دستان «أمن یجیب» آنان را در اضطرار فقدان آن منجی جهانی به آسمان بی کران رحمت حق رهنمون ساخته و «الهی عظم البلاء» را طنین افکن می سازد، بجاست تا به بهانه روز ولایتش، از هنگام برتابیدن ظهورش آرزو روانه سازیم. زمانه ای که حکومت از آن صالحان بوده و طالحان را از آن نصیبی نخواهد بود!

اولین گام: برپایی عدالت

از آنجایی که خداوند در سوره حدید، آیه 25 چنین می فرماید که «لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و النزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط»؛ (همانا ما رسولان خود را با ادله و معجزات فرستادیم و برایشان کتاب و میزان نازل نمودیم تا مردم به عدالت رفتار نمایند) پر واضح است که هدف از فرستادن رسولان و رسالت واقعی آنان که در کتابهای آسمانی نیز ذکر گردیده است ما برپایی عدالت در اجتماع بوده که این امر تاکنون تحقق نیافته و بی شک اولین گامی است که در جهان، بلی در تمامی جهان برداشته شده و به گونه ای بروز و ظهور می یابد که دیگر اثری از ظلم و بدعت دیده نشود. «و یظهر الله بهم الدین حتی لایری اثره من الظلم و البدع ؛ [قال الباقر علیه السلام – احقناق الحق ج 13 ص 341]» و چه تأویل و تعبیر زیبایی امام صادق فرمودند که: «...أما والله لیخلفن علیهم عدله جوف بیوتهم کما یدخل الحر و القر؛ [الغیبة نعمانی 297] حتماً و قطعاً عدالت آن حضرت در میان خانه های آنان وارد می شود، همان گونه که گرما و سرما وارد می شود.»

لکن این مهم آن زمان ملموس تر خواهد شد و درک آن به ذهن نزدیک تر، که بتوان روزگاری را ترسیم کرد که همراه با ظهور حضرتش، تحولی اساسی در همه انسانها به وجود آید به این معنا که جامعه بشریت متأثر از نوعی تکامل، با تمامی وجود از زور و زورگویی متنفر شده و به سوی عدل و عدالت روی آورد. روزگاری که حتی عدالت و عدم زورگویی بنا به قول پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله – در حیوانات نیز بارز و آشکار می گردد؛ به گونه ای که: «... و تنزع حمة کل رابه حتی یدخل الولید یده فی فم الحنش فلا یضره / (روزگاری که) گزند هر جنبده ای گرفته می شود؛ به طوری که طفل کوچک دست خود را در دهان افعی می نماید و به او ضرر نمی رساند...»

بروز دومین آرمان: قضاوت بدون ظن و گمان، یعنی براساس یقین و قطع!

امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرمایند: «لیس من العدل، القضاء علی الثقة بالظن (نهج البلاغة ، قصار الحکم 211) / حکم و قضاوت براساس اطمینان به ظن و گمان از عدالت نیست.»

آری امر قضاوت زیرکی و فراست را می طلبد که به وسیله آن بتوان از بینه غیر واقعی و یمین کاذب جلوگیری کرد که این امر مدتهاست تعطیل است و کسی جز معصوم نیست که به واقع دریابد و یا حداقل با فراست و زیرکی فراوان بتواند قضاوت هایی امیرالمؤمنان گونه نماید.

امام صادق علیه السلام می فرمایند: زمانی که قائم آل محمد (ع) قیام کند به حکم داود میان مردم حکومت می کند، نیازی به بینه ندارد، خداوند بزرگ به او الهام می نماید و او به علم خود حکم می کند [بحار الانوار ج 52 ص 339]

سومین نمایه : پیشرفت اقتصادی

فقر مستمندان و از آن بدتر، تکاثر و فزون طلبی ثروتمندان و قدرت طلبان، دو عامل بسیار مهم ایجاد و تولد جنایت ها و خیانت ها در دوران تیره غیبت است که با فرارسیدن عصر شکوهمند ظهور، نه تنها این دو عامل بلکه همه عوامل جنایت، نابود می شوند و عوامل نجات و سعادت جایگزین عوامل فساد و تباهی می گردد، روزگاری که اگر انسان بخواهد از کسی دستگیری کند و گرسنه ای را سیر و تهیدیستی را توانگر سازد، هر چه جستجو کند، دیگر فقیر و نیازمندی را نیابد.

زمانه ای که رسول خدا صلی الله علیه وآله اینگونه ترسیم نموده اند: «... تنعم اُمتی فی زمن المهدی نعمة لم ینعموا مثلها قط، ترسل السماء علیهم مدراراً و لاتدع الارض شیئاً من النبات الا اخرجته / ... [الشریف بالمنن ص 149] امت من در زمان مهدی به آنچنان نعمتی می رسند که هرگز مانند آن دارای نعمت نبوده اند آسمان بر آنان می بارد و زمین هر چه از گیاهان دارد خارج می سازد و ثروت فراوان است...»

براستی برکت واقعی آن زمان چهره خود را نشان می دهد که حکومت الهی منجی سایه می افکند. حقیقتی بزرگ که جهان در عصر ظهور و بر اثر حضور صاحب عصر مهدی عجل الله تعالی فرج جلوه ای دیگر نشان داده و بر اثر وجود برکت و نازل شدن آن بر مردمان عصر ظهور، گرفتاری های دوران تاریک غیبت برطرف می شود.

آری دولتی کریمه که در سایه ظهور حضرت حجت ولی عصر ارواحنا الفداه حاصل خواهد گردید... عقولی که از نقصان در خواهد آمد و فرهنگ بشری تکامل خواهد یافت و معنویت در یک رشد فراینده ای به اوج کمال خود خواهد رسید و دیگر آنکه علم نیز به اوج خود رسیده و بیماری نخواهد بود مگر آنکه آرمان شود تا به آنجا که این گفته سنایی مصداق می یابد که:

درد در عالم ار فراوان است / هر یکی را هزار درمان است

برای مطالعه بیشتر و دقت و تأمل بیش از پیش در دولت کریمه امام زمان علیه السلام، که خارج از مجال اندک ماست، خواندن و مرور کردن کتاب (دولت کریمه امام زمان علیه السلام) به قلم استاد ارجمند سید مرتضی مجتهدی سیستانی بسیار مفید است.

در پایان اینگونه آرزومندیم که به حق نعمت بهار ولایت در 9 ربیع الاول خداوند اکمال نعمت نموده و ظهور حضرتش را نصیب و روزی جهانیان بنماید.

با دلی مالامال از امید اینگونه ندبه و الحاح می کنیم: «متی ترانا و نراک و قد نشرت لواء النصر تری، أترانا نحف بک و انت تأم الملأ و قد ملأت الارض عدلاً و أذقت اعدائک هواناً و عقاباً و أبرت العتاق و جهدة الحق و قطعت دابر المتکبرین...

(یا صاحب الزمان الرواحنا فداک) کی شود که تو ما را و ما تو را ببینیم، هنگامی که پرچم نصرت و فیروزی در عالم برافراشته ای؟ آیا خواهی دید که ما برگرد تو حلقه زده ایم و تو تمام زمین را پر از عدل و داد کرده باشی و دشمنانت را کیفر خواری و عقاب بچشانی و کافران و منکران خدا را نابود گردانی و ریشه متکبران عالم و ستمگران جهان را از بیخ برکنی و آنگاه کما با خاطری شاد لب برگشوده) و همگی بگوییم الحمد لله رب العالمین...) [فرازی از دعای شریف ندبه] آمین یا رب العالمین...

منبع: نشریه الکترونیک ساعت صفر

مرجع : نشریه الکترونیک ساعت صفر