با نام تو، مرهم، غريبانه، احساس باراني، چشم هاي خيس، نيلوفرانه و در عطر شب بوها از جمله ۳۷ سروده انسيه موسويان است كه در مجموعه «شب ستاره و گيسو» چاپ اول آن در ۵۶ صفحه، با شمارگان ۲۲۰۰ نسخه و با قطع رقعي به طبع رسيده است.
مجموعه شعر «شب ،ستاره و گيسو» سروده انسيه موسويان توسط مركز آفرينش هاي ادبي حوزه هنري و به همت انتشارات سوره مهر منتشر شده است.
اشعار اين مجموعه داراي مضامين و محتوايي مذهبي با رنگ و بويي عاشقانه است كه شاعر از دريچه ذوق و خيال لطيف شاعرانه در قالب غزل و شعر نو اشعارش را كه تابلويي از تصاوير رنگارنگ و هنرمندانه عاشقانه ـ مذهبي است، به اهل شعر و ادب تقديم مي كند.
ساختار نهايي اشعار موسويان ساده و روان است و با زبان شعر به راحتي با مخاطب ارتباط برقرار كرده و قادر به انتقال بار معنايي وعاطفي به مخاطبان گوناگون است.
پشتوانه فكري اشعار او كه برگرفته از جهان بيني اسلامي و اعتقادات مذهبي و ديني وي مي باشد؛ در غزلهاي بهار باور، پرواز روشن، قامت بلند شكيبايي و اجابت، ظهور و تبلوري شاعرانه يافته است.
موسويان غزل «قامت بلند شكيبايي» را در مدح و ثناي بانوي حماسه ساز كربلا حضرت زينب(س) سروده است و «بهار باور» را به آستان مقدس حضرت زهرا (س) پيشكش کرده است. در حال و هواي زيارت امام رضا(ع) نيز غزل «اجابت» را زينت مجموعه شعرش کرده است. اشعار انقلابي ـ مذهبي او حاوي مفاهيمي همچون امامت، رهبري، شهادت و انتظار است كه با بيان و نگاهي لطيف و شاعرانه به اين مفاهيم پرداخته است.
چنانچه در غزل نيلوفرانه با تبحري شاعرانه و با بهره گيري از صنايع ادبي مناسب توصيفي زيبا از انقلاب اسلامي، رهبر كبير انقلاب و نقش برجسته ايشان در پيروزي انقلاب و سپردن آن در نهايت به دست رهبر و صاحب برحق آن امام عصر(عج) بيان مي كند.
«شب، ستاره و گيسو» زبان شعري پرتصويري دارد كه تصاوير آن بيشتر برگرفته از طبيعت و داراي رنگ و بويي متناسب با معاني و مفاهيم اسلامي است؛ به عنوان نمونه شاعر براي لحظه هاي باراني و احساس بي ريايش رنگ آبي را به خدمت گرفته و در توصيف مفهوم شهادت تعبير «سرخ ترين گل» را به كار برده است.
در يادآوري از حوادث انقلاب و بزرگ داشت رهبر فرزانه آن نيز از تعابيري چون «فصل سرخ حادثه ها» و «مردي به وسعت همه جاده هاي سبز» استفاده مي كند. سروده هاي عاشقانه او نيز بسيار ساده و صميمي و به ذهن و زبان مخاطب نزديك است.
موسويان عنوان كتابش را نيز از اين غزل عاشقانه اش با عنوان «براي صدايت» اقتباس کرده است:
« شبي براي صدايت ترانه مي خوانم
شب ستاره و آيينه و گل و گيسو»
عاشقانه هاي او حال و هوايي از انتظار و شوق و خوف و اميد را به مخاطب القاء مي كند كه از بينش و انديشه پخته و مذهبي شاعر نشأت گرفته است. ذهنيت غنايي اشعار او تداعي كننده عاشقانه هاي آرماني و عرفاني در نظر مخاطب است.
از اين رو، عشق، در شعر موسويان از محدوده روابط سطحي و معمولي ميان عاشق و معشوق بالاتر رفته است و عاشق در ارتباط با معشوق كه حالتي ماورايي، معنوي يا مقدس دارد. در جستجوي اتحاد وحدت و وصالي است كه سبب كمال و سعادت آدمي مي شود و اين مضامين و ارزشها، اساس و بن مايه غزليات عاشقانه او را تشكيل مي دهند.
موسويان در مجموعه «شب ستاره و گيسو» در جست وجوي مضامين بديع، گاه تفألي نيز به حافظ مي زند و گاه از منظري سمبليك به طبيعت مي نگرد، از اين زاويه نيز الهام پذيري از اشعار سهراب در بعضي از سروده هايش به چشم مي خورد چنانچه گرايش به طبيعت در برخي از سروده هايش نمود خاصي يافته است.
عاطفه شعري او در غزليات، شعر نو و چهارپاره هايش علاوه بر مضامين عاشقانه و مذهبي عواطف اجتماعي را نيز دربرمي گيرد. چنانچه در غزليات «مرهم، ببار، به سمت سرخ ترين گل و نيلوفرانه» موسويان با نگاهي عميق و وسيع ارزش ها و مباني اصيل و ارزشمند اجتماعي موجود در جامعه اسلامي عصر حاضر را با بياني نرم و لطيف و شاعرانه موضوع اشعار خود قرار مي دهد.
فهيمه بافنده
شب ستاره و گيسو شامل ۳۷ سروده و در قالب غزل، اشعار نيمايي و چهار پاره سروده شده است.
