علی رضا رحمانی در گفتوگو با آینده روشن در خصوص نحوه برگزاری جشنوارههای فرهنگی و هنری آیینی گفت: اگر از لحاظ کیفیت بیرونی بخواهیم نظر بدهیم، باید گفت که این گونه جشنوارهها از حیث جاذبه های بیرونی شاهد سرمایهگذاری کمتری نسبت به جشنوارههای آزاد فرهنگی و هنری هستند.
وی ادامه داد: نقطه مثبت این گونه جشنوارهها، حجم بالای احساس آنان است. کیفیت حسی و معنوی یک جشنواره فرهنگی و هنری راجع به امام زمان(عج) به هیچ وجه با هیچ جشنوارهای قابل قیاس نیست. به طور کلی حتی جلسات هنری در حوزه مهدویت، انتظار و موعود با یک شور و حال خاصی برگزار میشود که تمام اعضا را متاثر میکند.
وی اطلاعرسانی ضعیف را از مهم ترین مشکلات جشنوارههای مهدوی ذکر کرد و خاطرنشان ساخت: به طور کلی اطلاعرسانی و تبلیغات ضعیف مهم ترین نقیصه این گونه جشنوارههاست. گاهی اوقات در یک هفته مانده به جشنواره، هنرمندان از برگزاری یک همایش مطلع میشوند و فرصت کافی برای خلق یک اثر در خور و قابل را ندارند. گاهی اوقات هم کسی از برگزاری برخی همایشها اصلا مطلع نمیشود.
این شاعر جوان کشورمان در ادامه تصریح کرد: سرودن یک قطعه شعر برای امام زمان(عج)، آن چیزی است که از عمق جان یک شاعر برآمده است. یک حس درونی است که هر شاعر نسبت به منجی حقیقی خود دارد. مطمئنا در این راه هر چه نیت یک شاعر خالصتر باشد، شعرش نیز بیشتر به دل مینشیند. یک نکته دیگر هم این است که لازمه شعر مهدوی گفتن، برخورداری از یک موقعیت ناخودآگاه یافیض بیرونی از سوی امام زمان(عج) است. این شعر تفاوت بسیاری با شعری دارد که یک شاعر به صرف بازی با کلمات بتواند یک ترانه یا شعر در وصف امام زمان(عج) بسازد، میباشد.
رحمانی بر وظیفه مسئولین برای ایجاد بسترهای مناسب جهت تحول و نوآوری هنرمندان فعال در عرصه هنرهای آیینی و به ویژه مهدویت، تاکید کرد و گفت: باید تغذیه مناسبی به هنرمندان داد تا نسبت به آینده کاری آنان امیدوارتر بود. اگر مسئولین یک نوآوری در عرصه خدمت رسانی به این جامعه داشته باشند میتوانند انتظار این تحول را در آثار هنرمندان داشته باشند. این قضیه را میتوان به مراحل کاشت و داشت و برداشت کشاورزی تشبیه کرد.
شاعر جوان شیرازی، یکی از ویژگی های اصلی شاعران واقعی امام زمان(عج) را دلدادگی و خلوص نیت آنان ذکر کرد. 
