داخلی     يادداشت     انديشه
منجی‌خواهی، نقطه اشتراك پيروان تمامی ادیان الهي
  همانطور که همه انسان‌ها در موضوع خداشناسی اشتراک دارند، منجی‌خواهی نیز مسئله‌ای است که پيروان تمامی ادیان الهي به گونه‌ای به آن اعتقاد دارند و این اعتقاد به مهدویت و منجی جهانی، تنها به شیعیان منحصر نمی‌شود.
Share/Save/Bookmark
دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۸۷ ساعت ۱۲:۴۹
کد مطلب : 26342
منجی‌خواهی، نقطه اشتراك پيروان تمامی ادیان الهي
به گزارش خبرگزاري آينده روشن، منشأ این اعتقاد علاوه بر اشتیاق درونی و میل باطنی هر انسان که به طور طبیعی خواهان حکومت عدل و برقراری صلح و امنیت در سراسر جهان است، نویدهای بی شائبه پیامبران الهی در طول تاریخ بشر به مومنان و آزادی خواهان جهان بوده است.

در منابع حدیثی اهل سنت روایات در خصوص حضرت مهدی (عج) فراوان است، تفاوت نظر شیعه و سنی در این است که اهل سنت عقیده دارد، مهدی در آخر الزمان متولد خواهد شد ولی شیعه می گوید حضرت متولد شده و هم اکنون زنده و در پس پرده غیبت می باشند.

در ادیان غیر اسلامی مانند زرتشتی، یهودی، مسیحی، بودایی، ادیان هندی و سایر ادیان اعتقاد به منجی وجود دارد، و در منابع زرتشتی (کتاب زند وکتاب جاماسب نامه)، منابع هندی (کتاب شاکمونی و کتاب دید)، انجیل، تورات، زبور نیز به مساله منجی جهانی اشاره شده‌است.

در کتاب «جاماسب نامه» آمده است: «مردی بیرون می‌آید از زمین تازیان، از فرزندان هاشم، مردی بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ سلق و بردین جد خویش بود، با سپاه بسیار، و روی به ایران نهد آبادانی کند و زمین پر داد کند».

در رابطه با ظهور منجی در انجیل «لوقا» آمده‌است: «کمرهای خویش را بسته، چراغ‌های خود را افروخته بدارید، و شما مانند کسانی باشید که انتظار آقای خودشان را می‌کشند که چه وقت از عروسی مراجعت می‌کند، تا هر وقت که آید و در را بکوبد، بی درنگ برای او باز کنند، خوشا به حال آن غلامان که آقای ایشان چون آید ایشان را بیدار یابد، پس شما نیز مستعد باشید زیرا ساعتی که گمان نمی‌برید به سر انسان می‌آید...»

در تورات «اشعیانبی» نیز در این باره آمده ‌است: «و نهالي از تنه يسّي برآمده شاخه‌اي از شاخه‌هايش قد خواهد كشيد، براي ذليلان به عدالت حكم مي‌كند و براي مسكينان زمين مايه بيداري خواهدبود، كمربند كمرش عدالت است و وفا نطق ميانش، (زمانه به صورتي مي‌شود) كه گرگ و بره در كنار هم سكونت كنند و... و در تمامي كوه مقدس من هيچ ضرر و فساد نخواهد بود زيرا كه زمين از دانش خداوند مثل آب‌هايي كه دريا را فرا مي‌گيرند پر خواهد شد».

در زبور داوود نیز صریحاً به این موضوع اشاره شده و در بخشی از آن اینطور آمده: «هان بعد از اندکی زمانی شرير نخواهد بود و اما حليمان، وارث زمين خواهند شد و از فراوانی سلامتی متلذذ خواهند گرديد ... صالحان، وارث زمين خواهند بود و در آن تا ابد سکونت خواهند نمود و عاقبت شريران منقطع خواهند شد».

قرآن مجید این مطلب را از زبور حضرت داوود نقل می‌کند که عینا در زبور فعلی موجود و از تحریف مصون مانده‌است ، قرآن کریم می‌فرماید: «وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ اْلأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصّالِحُونَ» یعنی: «ما علاوه بر ذکر (تورات) در زبور نوشتیم که در آینده بندگان صالح من وارث زمین خواهند شد».

اما آنچه را كه مي‌توان به عنوان تفاوتي آشكار ميان انديشه‌ مهدويت در نزد شيعيان و اين انديشه‌ در ميان ساير ملل و اقوام مشاهده كرد، اين است كه اين انديشه در نزد شيعيان يك انديشه‌ جهاني و نوعي فلسفه‌ جهاني است، به اين معنا كه مهدي (عج) در انديشه‌ اسلامي، اختصاص به امت خاصي ندارد، قيام و دعوت او قيام و دعوتي جهاني است و او براي نجات بشر مي‌آيد.

بنابراین، اعتقاد به منجی جهانی و این که آینده جهان روشن است، در ادیان غیراسلامی وجود دارد و اختلاف دین اسلام با دیگر ادیان در مصداق خارجی و خصوصیات شخصی منجی جهانی و مهدی است.