در کتاب تورات که ازکتب آسمانى به شمار مى‌رود و هم اکنون در دست اهل کتاب و مورد قبول آن‌هاست، بشارت‌های فراوانی از آمدن مهدى موعود و ظهور مصلحى جهانى در آخرالزمان آمده است.

در زبور حضرت داود (ع) که تحت عنوان «مزامیر» در لابه‌لاى کتاب «عهد عتیق» آمده، نویدهایى درباره ظهور حضرت مهدى (ع) به بیان‌هاى گوناگون داده شده است و در 35 بخش از مزامیر، 150گانه، اشاره‌اى به ظهور مبارک آن حضرت و نویدى از پیروزى صالحان بر شریران و تشکیل حکومت واحد جهانى و تبدیل ادیان و مذاهب مختلف به یک دین محکم و آیین جاوید، موجود است (1) و جالب این‌که مطالبى که قرآن کریم درباره ظهور حضرت مهدى (ع) از زبور نقل کرده است، عیناً در زبور فعلى موجود و از دستبرد تحریف مصون مانده است.

قرآن کریم چنین مى‌فرماید: «ولقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر ان الارض یرثها عبادی الصالحون»؛ (2) «ما علاوه بر ذکر (تورات) در زبور نوشتیم که درآینده بندگان صالح من وارث زمین خواهند شد.»

مقصود از «ذکر» در آیه شریفه، تورات موسى (ع) است که زبور داود (ع) پیرو شریعت تورات بوده است. در زبور آمده است: «... زیراکه شریران منقطع مى‌شوند. اما متوکلان به خداوند، وارث زمین خواهند شد. (3) اسم او ابداً بماند، اسمش مثل آفتاب باقى بماند، در او مردمان برکت خواهند یافت و تمامى قبایل او را خجسته خواهندگفت، بلکه اسم ذوالجلال او ابداً مبارک باد و تمامى زمین از جلالش پر شود، دعاى داوود پسر یسئ تمام شد.» (4)

در کتاب اشعیاى نبى که یکى از ییامبران پیرو تورات است، بشارات فراوانى درباره ظهور حضرت آمده است: و نهالى از تنه یسی (5) بیرون آمده، شاخه اى از ریشه‌هایش خواهد شگفت و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت... مسکینان را به عدالت داورى خواهد کرد و به جهت مظلومان زمین، به راستى حکم خواهد نمود.

کمربند کمرش عدالت خواهد بود و کمربند میانش امانت (6.) منظور از نهالى که از تنه یسی خواهد رویید، ممکن است یکى از چهار نفر، حضرات داود، سلیمان، عیسى و مهدى (ع) باشند، ولى دقت و بررسى کامل آیات مذکور نشان مى‌دهد که منظور از این نهال، هیچ یک از آن پیامبران نیستند، بلکه همه آن بشارت‌ها ویژه قائم آل محمد(ع) است، زیرا حضرت داود وسلیمان، فرزندان پسرى یسی و حضرت عیسى (ع) نواده دخترى وى، و مهدى (ع) نیز از جانب مادرش، جناب نرجس خاتون- که دختر یشوعا، پسر قیصر، پادشاه روم و از نسل حضرت داود، و مادرش از اولاد حواریون حضرت عیسى (ع) بوده، ونسب شریفش به (ع)شمعون صفا، وصی حضرت عیسى (ع) می‌رسد، نواده دخترى عیسی است. (7)

در کتاب یوئیل نبى که از پیامبران پیرو تورات است، چنین آمده است: آن گاه جمیع امت‌ها را جمع کرده، به وادى یهوشافاظ (8) فرود خواهم آورد و در آن‌جا با ایشان درباره قوم خود ومیراث خویش، اسرائیل را محاکمه خواهم نمود. زیرا ایشان را در میان امت ها پراکنده ساخته و زمین مرا تقسیم نموده‌اند و بر قوم من قرعه انداخته و پسرى در عوض فاحشه داده و دخترى به شراب فروخته‌اند تا بنوشند (9)

در کتاب عاموس نبی (10) و هوشع نبى (11) نیز از نزول حضرت عیسى (ع) و داورى آن حضرت سخن به میان آمده است. در کتاب «زکریاى نبى»، بشارت ظهور مهدى (ع) چنین آمده است: اینک روز خداوند مى‌آید و غنیمت تو در میانت تقسیم خواهد شد. و جمیع امت‌ها را به ضد اورشلیم براى جنگ فراهم خواهد کرد و شهر را خواهند گرفت و خانه‌ها را تاراج خواهند نمود. و خداوند بیرون آمده با آن قوم‌ها مقاتله خواهد کرد چنان که در روز جنگ مقاتله نمود... و آن یک روز معروف خداوند خواهد بود... و یهوه خدا بر تمامى زمین پادشاه خواهد بود...(12)

لازم به یادآورى است که درکتب عهدین تورات وانجیل کلمه خداوند بیشتر در مورد حضرت عیسى (ع) به کار مى رود. درکتاب حزقیال نبى نیز در مورد حضرت مهدى (ع) و سرنوشت اسرائیل و جهانى شدن آیین توحید خبرهایى آمده است: ... و اما تو اى پسر انسان خداوند یهوه چنین مى فرماید: که به هر جنس مرغان و به همه حیوانات صحرا بگو جمع شوید و بیایید و نزد قربانى من که آن را براى شما ذبح مى نمایم، فراهم آیید. قربانى عظیمى که بر کوه‌هاى اسرائیل، تا گوشت بخورید و خون بنوشید. و خداوند یهوه مى‌گوید: که بر سفره من از اسبان و سواران وجباران وهمه مردان جنگى سیر خواهید شد. ومن جلال خود را در میان أمت ها قرار خواهم داد و جمیع امت ها داورى مراکه آن را اجرا خواهم داشت و دست مراکه بر ایشان فرود خواهم آورد، مشاهده خواهند نمود..... (13)

باید توجه داشت که منظور از «پسر انسان» مانند کلمه مسیح، حضرت عیسى (ع) نیست، بلکه مراد از آن، حضرت مهدى (ع) است؛ زیرا در انجیل بیش از هشتاد بار کلمه «پسر انسان» آمده است که تنها در سى مورد آن حضرت مسیح (ع) اراده شده است. (14)

درکتاب حَجئ نبى نیز بشارت ظهور آمده است: یهوه صبایوت چنین مى‌گوید: یک دفعه دیگر آسمان‌ها و زمین و دریا و خشکى را متزلزل خواهم ساخت و تمامى امت‌ها را متزلزل خواهم ساخت و فضیلت جمیع امت‌ها خواهد آمد. این خانه را از جلال خود پر خواهم ساخت...(15) که در آن به تشکیل حکومت واحد جهانى اشاره شده است.

درکتاب صفنیاى نبى همچنین آمده است:... خداوند مى‌گوید: براى من منتظر باشید، تا روزى که به جهت غارت برخیزم، زیراکه قصد من این است که امت ها را جمع نمایم و ممالک را فراهم آورم تا غضب خود و تمامى حدت خشم خویش را بر ایشان بریزم، زیرا تمامى جهان به آتش غیرت من سوخته خواهد شد...(16)

نیز درکتاب دانیال نبى آمده که: امیر عظیمى که براى پسران قوم تو ایستاده قائم است، خواهد برخاست... بسیارى از آنانى که در خاک زمین خوابیده‌اند بیدار خواهند شد...(17)

پی نوشت:


1- آخرین امید، داود الهامى ص 193
2- سوره انبیاء، آیه 105
3- عهد عتیق کتاب مزامیر مزمور37.
4- همان، مزمور 72.
5- یسی به معناى قوى، پدر حضرت داود و نوه "راعوت " است، و به طورى مشهور بود که داود را پسر "یسی" مى نامیدند در صورتى که خود داود شهرت و شخصیت عظیمی داشته و از پیامبران بزرگ بنى اسرائیل بوده است. قاموس کتاب مقدس.
6- تورات، کتاب اشعیاىنبی، باب 11.
7- ظهور حضرت مهدى ا ز دیدگاه اسلام، مذاهب وملل جهان هاشمى شهیدى، ص 312
8- نام صحراى است در نزدیکى بیت المقدس که اکنون وادى قدرون نامیده مى شود لغت نامه دهخدا ص 177
9- تورات، کتاب یوئیل نبى، ص 1327باب 3 بندهاى 2 و 3.
10- تورات، کتاب قاموس نبى، ص1333 باب 4 بندهاى 12 و 3 1.
11- تورات، کتاب هوشع نبى ص 1314باب 5، بندهاى 14 و 15.
12- تورات کتاب زکریاى نبى ص 1382 باب 4 1، بندهاى ا- 10
13- تورات کتاب حزقیال نبى ص 265 1باب 39، بند 7 1- 23.
14- قاموس کتاب مقدس، ماد ه پسر خواهرص 219
15- کتاب مقدس کتاب حجی نبى ص 1367باب 2بندهاى 6- 9.
16- کتاب مقدس کتاب صفنیاى نبی ص 1363باب 3، بندهاى 5- 9.
17- کتاب مقدس کتاب دانیال نبی ص 1309 باب 12 بندهاى1- 12.

منبع: مرکز مطالعات شیعی