داخلی     خبر     بین الملل
آیت الله العظمی مکارم شیرازی:
قسم های قرآنی حاکی از فصاحت و بلاغت قرآن است
  آیت الله العظمی مکارم شیرازی: سوره های قرآن به دو بخش مکی و مدنی تقسیم می شوند که با هم تفاوت کلی دارند.
Share/Save/Bookmark
دوشنبه ۱۰ مهر ۱۳۸۵ ساعت ۱۳:۵۶
کد مطلب : 9890
قسم های قرآنی حاکی از فصاحت و بلاغت قرآن است
به گزارش خبرگزاری آینده روشن، آیت الله العظمی مکارم شیرازی در ادامه سلسله مباحث قسم های قرآنی اظهار داشتند: سوره های مکی عموما درباره مبدا، نبوت و معارف اسلامی است، زیرا اسلام در مکه پایه گذاری گردید و تمام همت آن بر تقویت پایه های توحید بود. 

وی افزود: سوره های مدنی از تشکیل حکومت، ارتش، جامعه و بیت المال اسلامی نازل شده اند و موضوعات اقتصادی سیاسی و اجتماعی مورد نیاز جامعه اسلامی را شامل می شوند.
 
ایشان با اشاره به قسم های سوره ضحی عنوان کرد: سوره ضحی از سوره مکی است و بخش اعظم آن در خصوص نبوت است. شان نزول آن در خصوص فترت و گسیختگی وحی به پیامبر می باشد که سبب شده بود دشمنان از این فرصت علیه پیامبر بزرگوار اسلام تبلیغات منفی و گسترده ای انجام دهند، ولی با نزول آیات سوره ضحی، حقانیت او بر همگان روشن شد. 

آیت الله العظمی مکارم شیرازی تصریح کردند: ضحی آن زمانی است که آفتاب بعد از طلوع در همه جا پهن گردد و سجی آن لحظه ای از شب است که تاریکی همه جا را در خود فرو برده باشد، در حقیقت شب و روز از نعمت های خداست و هر دو در تکامل نظام خلقت لازم و ضروری هستند ویکی از اسرار قسم به این لحظات همین مطلب است. 

وی با اشاره به فرازهایی از سوره قصص افزود: اگر خداوند تاریکی شب را تا روز قیامت مستمر کند، کیست که روشنایی برای شما بایورد، زراعت و درختان شما را به ثمر برساند و اگر روز را تا قیامت ادامه دهد، کیست جز خدا که شب و آرامش را به شما هدیه دهد. 

استاد خارج فقه و اصول ادامه دادند: قسم هایی که در قرآن ذکر شده همگی حاکی از فصاحت و بلاغت قرآن و هماهنگی آیات الهی با یدکدیگر می باشد. 

آیت الله العظمی مکارم شیرازی، در پایان ضمن اشاره به تفاسیر مربوط به نعمت های دنیوی و اخروی، عاقبت به خیر شدن را از نعمت های بزرگ الهی برشمرده و گفتند: گاهی انسان در جامعه دارای شخصیت بسیار موفق و بالای اجتماعی است، لکن به واسطه اشتباهی که در اواخر عمر انجام می دهد، تمام موقعیت های دنیوی و اخروی خود را از دست می دهد و در مقابل کسانی هستند که در پایان عمر از مسیر منحرف خود بازگشته و گامی در مسیر تقوی و هدایت گذارده و عاقبت به خیر شده اند.