کد مطلب : 32356

به گزارش آینده روشن، حجت‌الاسلام مجتبي فرجي، از پژوهشگران مؤسسه دارالحديث در گفت‌وگو با فارس گفت: بر اساس نقل مشهور امام باقر (ع) در روز اول ماه رجب سال 57 هجري به دنيا آمده است. 

وي افزود: از جمله القاب ايشان مي‌توان به باقر، هادي، امين و شاكر اشاره كرد. «ابوجعفر» نيز كنيه آن امام بزرگوار بوده است.
 
اين كارشناس علوم ديني با اشاره به لقب امام پنجم يعني «باقرالعلوم» اظهار داشت: امام باقر در جايگاه علمي و فقهي رفيعي در نزد انديشمندان عصر خويش برخوردار بود و سرآمد همه آنان محسوب مي‌شد. زندگي اين امام بزرگوار از دو منظر تربيت شاگردان و آثار بر جاي مانده از ايشان قابل بررسي است. 

فرجي، كثرت علم و دانش امام باقر را مورد پذيرش تمام هم‌عصران آن امام بزرگوار بيان كرد و گفت: «قُتاده» ـ كه از علماي اهل سنت است ـ خطاب به امام مي‌گويد:‌ من در مقابل هيچ دانشمندي مثل تو لرزان و شكننده نبودم. همچنين عثمان ذهبي مي‌نويسد: ابوجعفر جامع علم و عمل، سيادت و شرف و متانت و وثاقت بود و به همين دليل شايستگي خلافت رسول الله را داشت. 

وي تعداد شاگردان تربيت يافته در مكتب امام را بيش از 460 نفر عنوان كرد و ادامه داد: شيخ طوسي در كتاب رجال خود تعداد شاگردان امام باقر عليه‌السلام را تا 462 نفر برمي‌شمارد. هر يك از اين شاگردان، دانشمندان برجسته‌اي در عصر و زمان خويش محسوب مي‌شدند، به طوري كه جابر بن جعفي، از شاگردان حضرت در حدود 70 هزار حديث نقل كرده است. هم چنين زراره و ابوبصير نيز از شاگردان مشهور امام هستند. 

اين حديث‌پژوه معاصر، شاگردان و بهره‌مندان مكتب باقري را به شيعيان محدود ندانست و ابراز داشت: در بين شاگردان امام از مذاهب اربعه نيز حضور داشتند. افراد مشهور اهل تسنن مانند ابوحنيفه، مالك بن انس و شافعي به طور مستقيم يا غير مستقيم از محضر امام بهره برده‌اند. 

فرجي با بيان اينكه امام باقر (ع) با تربيت شاگردان خويش قصد بيان و اجراي احكام واقعي دين را داشته است، اظهار داشت: از اهداف امام باقر (ع) در تأسيس جايگاه علمي و برگزاري كلاس‌هاي فقهي، مقابله و مبارزه با افكار انحرافي از جمله غُلات، جبريه و قدريه بوده است. 

وي مبارزه با بدعت‌گذاران را نيز از هم كارهاي امام عنوان كرد و گفت: امام بيم ورود مباحث غير ديني با نام دين به جامعه را داشت، چرا كه در اين صورت سلامت جامعه از بين مي‌رود. 

اين كارشناس علوم حديث، ايجاد پايگاه‌هاي فكري و فرهنگي براي تمام اقشار جامعه را از دغدغه‌هاي امام باقر (ع) عنوان كرد و گفت: امام در صدد ايجاد وحدت همگاني بود و براي تحقق اين مهم در بسياري از موارد به تقيه متوسل مي‌شد. 

فرجي در پايان تصريح كرد: امام به دليل جامع‌نگري در تمامي مسائل، احكام را در حد وسيعي بيان مي‌كرد و آموزش مي‌داد، چرا كه قصد پوشش تمامي مناطق و مقتضيات را داشت.