حجتالاسلام رسول جعفريان در همايش شيعهشناسي بر استفاده از ظرفيتهاي گوناگون شيعه براي تبليغ و گسترش تشيع در جهان تأكيد كرد.
پنجشنبه ۲۷ بهمن ۱۳۸۴ ساعت ۱۸:۰۵
کد مطلب : 3809
به گزارش خبرگزاري آينده روشن به نقل از رسا، همايش شيعهشناسي، راهكارها و چالشها، امروز پنج شنبه، 27 بهمن در تالار مدرسه علميه امام خميني (ره) قم برگزار شد.
در اين همايش كه به همت مركز جهاني علوم اسلامي، دفتر تبليغات حوزه علميه قم، مدرسه امام خميني، مجمع جهاني شيعه شناسي، مؤسسه آموزشي و پژوهشي مذاهب اسلامي و مركز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب برپا شده بود ابتدا پيام حضرت آيت الله محمد فاضل لنكراني قرائت شد. سپس حجت الاسلام رسول جعفريان، تاريخ پژوه حوزوي به ايراد سخن پرداخت.
حجت الاسلام رسول جعفريان با ياد كردي از فعاليتهاي مهم علماي سلف براي ماندگاري و شناسايي شيعه اشاره كرد و فعاليتهاي حوزه نجف و لبنان را جلوتر از حوزه قم دانست كه به خاطر شرائط انقلاب فرصت كمتري براي پرداختن به اين بحث را داشته است.
تاريخ پژوه حوزه علميه قم، با بيان اينكه تغيير دين و مذهب بين ملتها به سختي صورت ميگيرد، علت سرعت پذيرش اسلام از سوي ايرانيان را بساطت اسلام دانست و گفت: اصول اسلام همه فهم بود و نيازي به درگيري علمي و فكري نداشت.
وي افزود: اگر دين به زيور و زينت آراسته شود، بساطت خود را از دست ميدهد و اگر قرار باشد براي پذيرش شيعه، صد اصل علمي فهميده شود، قابل گسترش نخواهد بود.
وي تأكيد كرد: امتياز شيعه در تمام عيار بودن است. فقه مستدل و كامل، تصوف واقعي و عرفاني، كلام و بحثهاي عقلي كه با هر كدام از اين ظرفيت ها شيعه امكان گسترش و جذب را دارد.
وي تأكيد كرد: ما بايد شيعه را مكتبي براي هدايت همه انسانها بدانيم و مصلحت نيست شيعه را به يك فرقه تبديل كنيم. در خود قم، جوامعي هستند كه حتي مراجع را هم شيعه نميدانند يا لااقل شيعه كامل نميدانند. اگر كسي از شيعه يك فرقه بسازد ديگر امكان گسترش شيعه وجود نخواهد داشت.
وي با اشاره به سوء استفاده از اجتهاد در شيعه، اظهار داشت: متعدد بودن مرجع فكري شيعه باعث ميشود اصول نظريات شيعه در جاي مشخصي تدوين نشود. هر چند باب تحقيقات باز است اما بايد جايي باشد كه صرف شيعه را بزند. مثل بحث عدم تحريف قرآن كه بارها از سوي مراجع مطرح شد. و در همين پيام آيت الله فاضل لنكراني هم بود، چون يك مجمعي وجود ندارد كه حرف هايي را بزند تاكنون برطرف نشده است.
رسول جعفريان با تأكيد بر اين كه تحمل حوزه علميه نجف از قم بيشتر است گفت: امروز رهبري مذهبي حتي در دست نخبگان و مراجع هم نيست بلكه در دست طبقات پايينتر است؛ سال گذشته ديديد كه يك مداح علناً بر ضد مراجع تقليد حرف زد و البته بعداً عذرخواهي كرد.
وي در بخش ديگري از سخنان خود به تاريخ تشيع ري پرداخت و گفت: شهر ري كه مركز ثقل اهل سنت در مركز ايران بود بدون درگيري به مركز شيعيان تبديل شد چون شيعيان اين شهر معتدل بودند و در آثار اهل سنت از علامه حلي به عنوان شخصيتي اعتدالگرا ياد ميكنند كه صحابه را لعن نميكرد.
تاريخ پژوه حوزه علميه قم، يكي ديگر از عوامل نفوذ شيعه در ايران را سوار شدن بر تصوف دانست و گفت: شيعه با صوفيه وارد شد و كم كم خود تصوف را هم اصلاح كرد اما وهابيت در آفريقا با كساني كه اهل ذكر و سماع هستند درگير ميشود. و به همين علت رشد و گسترش ندارد چون مثل خوارج سخت گير هستند.
وي در پايان گفت شيعه خود صاحب عرفان و اخلاق است نه تصوف بازاري كه امروز ميبيند و اين اخلاق و عرفان ميتواند در جهان تأثيرگذار باشد و اميد است مبلغان و علماي شيعه در سرتاسر جهان با مراجع و حوزه علميه قم كه امروز پويايي خاصي پيدا كرده است ارتباط داشته باشند.