راه‌کارهای مقوم در نهادینگی ترغيب و مسئولیت‌پذیری در جامعه‌ی منتظر
جامعه‌ی منتظر به دنبال توسعه‌ی نجات بشريت، عدالت، قسط و پيشرفت و توسعه‌اي است كه تجربه‌اي قدسی، وعده داده شده وگرانبها را در خود دارد و سعي مي‌كند خود را از ظلم، ستم و تجاوزگر دور نگه دارد. مظلومان و ستمديدگان را حمايت و تكريم و اعتلا داده و ناراحتي‌ها، ناامني‌ها و گرفتاري‌هاي آنان را رفع گرداند. بايد فرهنگ اشتياق و رغبت موعودگرايان را در ميزان تلاش آنان در توسعه‌ی فعالانه‌ی اين رفتارها و كاركردها و برقراري عقلاني و استدلالي آن با زمينه‌سازي ظهور سنجش و هدايت کرد.

اين كمك و توسعه‌ی اشتياق در دولت زمينه‌ساز بايد به اصول زير پايبند باشد:

1- رعايت اصول و منش‌هاي مردم‌سالاري و ولايت‌محوري كه در رأس آن مقام ولايت واجد ويژگي‌هاي رهبري مومن، مجتهد دين‌شناس، آگاه مدير، مدبّر و مهدوي‌پناه باشد. مقام ولایي در اين شكل از رهبري، فردي متقي و خداجوي است كه هواي نفس را از خود رانده و اطاعت از امر امام عصر و حجت خدا را بر خود فرض و ياران صالح و مخلص او را پيرامون اين مكتب و راهبرد جمع مي‌کند.

2- عدم اجازه به ظهور و نفوذ اخلاق و رويكردهاي انحرافي و تلاش در اثبات بطلان و پوچي اين افكار و آراي الحادي، فريب‌كارانه، دنيوي‌گرايانه و سودانگار و آشكارسازي آن در جامعه بايد مورد توجه جدي قرار گيرد. نفاق و قابليت نفوذ پذيري تفكر منجي‌گرایي در ميان ايده‌آل‌هاي آرماني بايد همواره از اين رويكرد به دور نگه داشته شود؛ در غير اين صورت، اينها خود عامل جنگ‌ها، فسادها، ستمگري‌ها و تفرقه‌ها گشته و موجب احساس خسران و رويگرداني مي شود. در واقع خواسته‌ها و تمايلات بشر در اين دوران، آرماني الهي و كمال‌گرايانه است و نبايد جايي براي انديشه‌هاي فريبكارانه و پوچ و ناقص بشري در آن راه داد.


3- اولويت اساسي در جامعه‌ی منتظر و مشتاق، توسعه اخلاقي و اجتماعي و تكميل فضايل انساني و مسئوليت‌پذيري جامعه در پياده‌سازي و توسعه‌ی آن است. لذا اين اشتياق بايد خود را در قالب مبارزه عليه مظاهر فساد اخلاقي و اجتماعي و اقدام قانوني و قضايي عليه آن صورت دهد. مشتاق خدمت به آن حضرت و اهداف مقدس او بايد سعي كند خود را از آلودگي‌هاي اخلاقي مانند ريا، كم فروشي، حيله‌گري، زياده‌خواهي، فسق و فجور و... به شدت بازدارد و امر به معروف و نهي از منكر را در همه‌ی وجوه اجتماعي و ارتباطي وجهه‌ی عمل خود قرار داده و مروج و شهره‌ی آن گردد. به گونه‌اي كه الگوي بازشناسي و اعمال زشت و نيك براي مردم، معرفي شود.

4- اشتياق مهدوي در جامعه‌ی منتظر بايد تبلور خود را در دولت موعودگرا خلاصه و مشاهده کند و شكل و سرشت دولت زمينه‌ساز بايد نمونه‌اي از جامعه و دولت مهدوي و منش و احياي آموزه‌هاي آن حضرت باشد و به فرمايش آن بزرگ، مسئولان اين دولت بايد طوري عمل كنند كه اگر حضرت مهدي(ع) ظهور فرمود آنها را تأييد كند، طوري نباشد كه اگر مولا ظهور فرمود از كار بركنار شوند(نقل قول آقای دكتر احمدي نژاد از حضرت آيت الله مهدوي كني – اجلاس دكترين مهدويت 1386.)


5- تشريع و قانون‌گذاري در دولت زمينه‌ساز، با مجالس و پارلمان‌هایي است كه با قانون خدامحور (قرآن و كلام معصومين عليهم السلام) اساس قوانين و مقررات را ترسيم و اراده‌ی الهي و ولايت ناشي از آن را در تحقق و موفقيت اين مديريت در جهان كافي و مانع بداند و در اين راستا استقامت كرده و ترديد و هراسي به خود راه ندهند.

6- استعداد و قابليت‌ها در جامعه‌ی منتظر تابع ميزان و سنجش و كنترل اشتياق فعال و مسئولانه در ظهور است. شوق ظهور سبب مي‌شود تا مشتاقان ظهور كليه‌ی استعدادها و امكانات زندگي و جامعه‌ي خود را در خدمت اين كار قرار دهند و خداوند نيز وعده داده است تا با به كارگيري اين قابليت‌ها از سوي مشتاقان مهدوي، اين تلاش را با موفقيت قرين سازد.


7- تنها اسلام ناب محمدي(ص) است كه مي‌تواند چراغي روشن در خروج از ظلمات و وسوسه‌هاي نفاق و مكاتب كفر، شرك و استكبار؛ موعودگرا باشد. جامعهی مشتاق و موعودگرا صرفاً در پناه تمسك و دستيابي و عمل به معارف ناب و حقيقي و دستورها و تكاليف مقدسي كه از سوي طاغوت و مستكبران و صاحبان زر و زور و تزوير تلاش مي‌شود به كنار نهاده و فراموش گردد؛ مي‌تواند خود را معرفي و توسعه بخشد در واقع اتكا بر آموزه‌هاي بنيادين انقلاب اسلامي است كه مي‌تواند اشتياق ظهور را برپا و رويكردهاي ارتجاعي را از آن دور سازد.

8- نيل به موفقيت در جامعه منتظر منجي در گرو اعتلای مديريت و توان توسعه‌ی منابع سازماني و انساني است دولت زمينه‌ساز بايد سعي کند تا اشتياق بشري را در تركيب اين ابعاد مختلف دانش، فناوري، صنعت، افكار، ارزش‌ها و... رشد داده و براي هر حوزه طراحي و برنامه‌ريزي راهبردي داشته باشد تا اين علاقه در جهت نوآوري‌هاي خلاق قرار گرفته و امكان نفوذ و راهيابي ادبيات هژمونيك و استكباري در آن فراهم نشود. رقيبان نتوانند عقول بشري را در خدمت خود و منافع شخصي و يا مكاتب الحادي درآورده و از آنها در راه مصالح غيرانساني سود جويند. در جامعه‌ی منتظر بايد مشتاقان ظهور با توليد و انتشار علم و دانش نافع، افكار و انديشه‌ها را شكوفا سازد و لايه‌هاي علوم و معارف آسماني و زميني را تحت نفوذ و سلطه‌ی خدامحوران قرار دهند


9- جلب رضاي الهي و پرهيز از خودخواهي و جاه‌طلبي موجب توسعه و نهادينگي فرهنگ اشتياق مي‌گردد. بايد تلاش كنيم تا اين رويكرد از يك تأييد و پشتيباني عمومي و همه جانبه برخوردار شود در آن صورت است كه خداوند خود بشارت داده كه از اين جبهه در هر زمان و مكاني پشتيباني كنرد.(سوره محمد آيه 7 (إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ)

جامعه‌ی منتظر با اين رويكردها رابطه‌اي دوستانه و ولايت‌مدارانه براساس كرامت ذاتي و اخلاق انساني با تمامي ملت‌هاي جهان برقرار مي‌كند و يك مدل فراملي و فرامرزي را با به خدمت گرفتن تمامي امكانات منابع و خدمات منشأ هدف قرار مي‌دهد كه بتواند در توسعه و تقويت دولت جهاني و متحد با اهدافي ظلم‌ستيز و ضد فقر فساد و تبعيض گام بردارد.

با شناخت از آن چه حاصل آمد از خداوند متعال مسألت داریم توفیق تداوم، سربلندی و پایداری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را تحت زعامت نائب بر حق امام عصر(عج)،حضرت آیت‌الله خامنه‌ای ولی امر مسلمین جهان که دولتش انشاالله همان دولت زمینه‌ساز باشد، فراهم آورد و وجود کریمش را، واسطه هدايت و خدمت به وجود مقدس بقیه‌الله‌ الاعظم حجه‌ابن‌الحسن العسکری (ع)گرداند.


منابع این بخش
1. قرآن کریم، ترجمه عزت الله فولادوند
2. علي بن ابيطالب، نهج البلاغه، گردآوري سيد رضي، ترجمه محمد دشتي، تهران، ستاد اقامه نماز، 1379.
3. -ابن طاووس، رضي الدين ابوالقاسم، الملاحم و الفتن في ظهور الغائب المنتظر، بيروت، موسسه الوفاء، 1403.
4. الصدر، شهيد سيد محمد: تاريخ ما بعد الظهور، لبنان: بيروت: دارالتعارف للمطبوعات، الطبعه الثانيه، بي تا.
5. انسان مدرن و ترغیب دينی، چاپ پاسدار اسلام، پاييز 1385
6. بهروزلک، غلام رضا، درآمدي بر مسایل سياسي دکترين مهدويت، سایت انتظار، قم،1385.
7. بهشتي،محمد، اديان و مهدويت، مؤسسه مطبوعاتي حسيني، تهران، بي‌تا.
8. بی نا، مهدويت و غفلت تصوير، سايت انتظار، 1387
9. خلجي، محمد تقي: تشيع و انتظار، قم: شفق، بي تا.
10. شجاعي‌مهر، رضا، حوزه و بايسته‌هاي تبليغي فرهنگ مهدويت، موسسه مطالعات دینی،قم، 1386
11. شيخ صدوق:كمال‌الدين و تمام النعمه،ترجمه منصور پهلوان، قم:سازمان چاپ و نشر دار الحديث،1380
12. شيرودي،‌ مرتضي، جهاني‌سازي، اسلام و آيندة بشريت، مؤسسة امام خميني، مجلة معرفت79، سال سيزدهم شماره چهارم، تير 1383
13. رونالد رابرتسون، جهاني شدن و تئوري‌هاي اجتماعي و فرهنگي، ترجمه كمال پولادي، نشر ثالث، 1380.
14. زماني، هادي، فرصت‌ها و چالش‌هاي جهاني شدن براي ايران: 1385
www.hadizamani.com
15. صافي گلپايگاني، لطف‌الله، منتخب الاثر في الامام الثاني عشر، سپهر، قم، 1419ق. اول.
16. صدرا علیرضا، ميزگرد مفهوم شناسي دكترين مهدويت، سایت انتظار، قم، 1385
17. فقيه‌نيا، محمد، حضرت مهدي در بشارت‌هاي آسماني، بنياد پژوهش‌هاي علمي فرهنگي نور الاصفيا، 1379
18. حائري يزدي، علي، الزام الناصب في اثبات الحجه الغائب، قم، مكتبه الرضي، 1404.
19. حكيمي، محمد، در فجر ساحل، چاپ نهم، قم، دفترانتشارات اسلامي، بی‌تا.
20. صدوق، محمدبن‌علي، الخصال، تصحيح علي اكبر الغفاري، تهران، موسسه النشرالاسلامي، 1362.
21. طبرسي، احمد، الاحتجاج، تصحيح ابراهيم بهادري و محمد هادي‌به، قم، انتشارات اسوه، س 1413.
22. کارگر، رحيم، دولت اخلاقي و دکترين مهدويت، سايت انتظار، قم 1386
23. كليني، محمدبن‌يعقوب، اصول كافي، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1365.
24. كوراني، علي، معجم احاديث الامام المهدي، قم، موسسه معارف اسلامي، 1411.
25. موسوي امين، محمد، روش پژوهشي‌ هانري‌كربن در شيعه شناسي، مرکز مطالعات فرهنگ و اندیشه اسلامی، قم، 1386
26. مجلسي، علامه محمد باقر: بحار الانوار، ج 2، طهران: المكتبة الاسلاميه.
27. مجلسي محمد باقر، بحارالانوار، ج95، ص117.
28. موسوي گيلاني، سيد رضي، دکترين مهدويت و کارکرد آن از منظر جامعه شناسى، سايت انتظار، قم،1384.
29. نصر، سيد حسين، معرفت و معنويت، ترجمه انشاءالله رحمتي، تهران، دفتر پژوهش و نشر سهروردي، 1380.
30. نصر، سيد حسين، معرفت و امر قدسي، فرزاد حاجي ميرزایي، تهران، نشر فروزان، 1380. 

ادامه دارد...

منبع:
کتاب «قیام مهدی منتظر ماست» ، نویسنده: سید حسن فیروزآبادی، ناشر: دانشگاه عالی دفاع ملی، تلفن تهران: 22970343