فیروز زنوزی جلالی در گفت وگو با خبرگزاری آینده روشن گفت: نویسندگان و شاعران ما باید در برابر قلم، صداقت و احساس مسئولیت داشته باشند. الان ادبیات بازوی تفکر جامعه است. پس نویسنده و شاعر باید بکوشد که خواننده را به فکر وادار کند. اگر قرار باشد پی رنگ اثری تهی باشد، بهتر است که نوشته نشود.
وی افزود: نویسنده کار خود را انجام می دهد و اندیشه خود را منتقل می کند. او نمی تواند مصلح جامعه باشد. اهل قلم باید تنها آن چیزی را که احساس می کند درست است و مردم را به تفکر وا می دارد، بنویسد. حال این که دیگران چه برداشت و استنباطی از نوشته او دارند، به خواننده و دانش او بر می گردد.
خالق مخلوق یاد آور شد: ما در مرحله گذار هستیم و از یک مرحله سنتی عبور می کنیم. بی گمان مرحله گذار معضلات خاص خود را دارد.
این نویسنده تصریح کرد: نویسنده وقتی می نویسد از یک حقیقت دفاع می کند. از این رو قلم ارزش مند است. قلم می کوشد جنبه های تاریک را روشن سازد و ذهن خواننده را متوجه پیامد رفتار و کارهایش بکند.
زنوزی گفت: ما باید آثار نیرومندمان را ترجمه کنیم و توان مندی های خود را به دیگر کشورها نشان دهیم. متأسفانه ارتباطی میان اهل قلم و مسئولان وجود ندارد و آن ها از توقعات و انتظارات اهل قلم آگاه نیستند و کاری نمی کنند. باید شرایطی فراهم شود که نویسنده از راه قلم بتواند مشکلات مالی خود را برطرف کند. این حداقل کاری است که می توانند برای اهل قلم انجام دهند.
فیروز زنوزی در پایان گفت: حرمت و جایگاه اهل قلم شناخته شده نیست و جامعه آن ها را درک نمی کند. به همین دلیل اهل قلم انسان هایی گوشه گیر و تنها هستند. البته گاهی وقت ها بستگی به روحیه این افراد نیز دارد که انزوا را به جمع ترجیح می دهند.
فیروز زنوزی جلالی، داستان نویس گفت: قلم می کوشد جنبه های تاریک را روشن سازد و ذهن خواننده را متوجه پیامد رفتار و کارهایش کند. 
