اكبر آزاد، شاعر و ترانهسرا ضمن بيان اين مطلب گفت: درباره بزرگان دين و امامان نبايد با زبان محاوره صحبت كرد. براي مثال درباره امام حسين نبايد به زبان عاميانه شعر گفت. چندی پيش از زبان مداحي اين عبارات را شنيدم: «حسين جون / حسين جون / بيا در خونه مون / بيا توی كوچه مون»، سازنده اين كلمات به خيال خود ترانه گفته و شخصی روی ترانه او آهنگ گذاشته. البته ترانههای اين چنينی گاهی از صدا و سيما نيز پخش میشود.
وی در ادامه ترانه را براي مطرح شدن مفاهيم اجتماعی نظير فقر، جنگ و ... دانست و افزود: متأسفانه ما ترانه اي ماندگار برای جنگ نداريم. مگر آن هايی كه داوطلبانه و برای دفاع از ميهن شهيد شدند، هم وطنان ما نبودند، اما يك ترانه سرا نخواست برای شهيدان ۸ سال جنگ، ترانه بسرايد. دلايل اين امر را بايد در شورای شعر صدا و سيما جستوجو كرد كه به ترانه هايی نظير «شيشه دلمو شكستی» مجوز پخش میدهد.
اين ترانه سرا كه ۹ سال قبل از پيروزی انقلاب شعار «زير بار ستم نمیكنيم زندگی / جان فدا میكنيم در ره آزادگی» را ساخته بود، درباره مشكلات ترانه وترانه سرايان در ايران اظهار كرد: هم اكنون در ايران پنجاه انجمن مربوط به ترانه داريم، اما يك ترانهسرای حرفهای و جدی نداريم كه با چارچوب ترانه آشنا باشد و بداند چه مفاهيمی را بايد از طريق اين قالب عنوان كند.
وی هم چنين گفت: من برای سرودن يك ترانه سالها تفسير قرآن و تاريخ ايران را خواندم و بعد در ترانهای گفتم: «دلشوره من نقد روزگارمه».
اين ترانهسرا، درباره ترانه «وحدت» فرهاد گفت: «وحدت» شعری است با وقار و با طمأنينه كه فرهاد هم آن را سروده و هم روی آن آهنگ گذاشته است.
اكبر آزاد ترانهسرايی است كه قبل از انقلاب نيز ترانههای اجتماعی و ارزشی او زبانزد خاص و عام بود. از ترانههای او میتوان به «بغض قناریها» و «بی تو خاكسترم» و از اشعارش میتوان به «منجی»، «نماز عاشورا» و «آسيمه سر دويدم» اشاره كرد.
«آسيمه سر دويدم» هم اكنون با صدای محمد اصفهانی از صدا و سيما پخش میشود.
به اعتقاد اكبر آزاد، ترانه میتواند غيرمستقيم از مفاهيم دينی و مذهبی تأثير بپذيرد، ولي نبايد مستقيم به بيان دين بپردازد، بلكه دين بايد با زبان باوقار شعر مطرح شود. 
