عبدالعلی دستغیب در گفت و گو با آینده روشن گفت: شادروان دکتر قیصر امین پور از شاعران خوب و معاصر ما بودند و من از نزدیک با ایشان آشنا بودم و متوجه این نکته شدم که بسیار صمیمی و گرم بودند. ایشان دانش ادبی کافی داشت و پس از گرفتن دکترای ادبیات، سال ها ادبیات جدید فارسی را تدریس می کردند.
وی افزود: دانش بسیاری درباره ادبیات معاصر و مطالعات زیادی درباره اشعار جدید فارسی از دوره مشروطه به این طرف داشت که در رساله دکترای ایشان مندرج است.
این شاعر، دکتر امین پور را متعلق به نسل معتدل شعر نوی فارسی دانست و تصریح کرد: ایشان هم قواعد و اسلوب های ادبیات قدیم را رعایت می کرد و هم تمایل به تازگی داشت.
دستغیب یادآور شد: امین پور غزل های زیبایی درباره وقایع اجتماعی سه دهه اخیر سروده و استعداد شعری در خور توجهی داشت و اشعار ایشان صمیمانه و دلنشین است.
وی با اشاره به هم ردیف بودن قزوه با امین پور یادآور شد: این دو تن به تدریج از اسلوب های کهن دور شدند و به شاعران نسل نو پیوستند. تاثیر نیما یوشیج، اخوان، سهراب و فرخزاد و هم چنین غزل های سعدی و حافظ در اشعار قیصر امین پور دیده می شود. از نظر فرم دکتر امین پور چیز جدیدی به وجود نیاورد و در همان قالب های قدیمی و نیمایی شعر می گفت.
دستغیب خاطر نشان کرد: امین پور در اشعار خود به جریانات سیاسی معاصر انتقاد می کرد. یعنی در عین حال که شاعری متعهد بود، به ناهنجاری های اجتماعی بی اعتنا نبود و این ها را در اشعارش منعکس می کرد، چنان که وظیفه هر شاعری است.
وی به دلیل از دست دادن استاد جوان و پرمایه ای چون امین پور اظهار تاسف کرد و گفت: دکتر امین پور جدا از دانشی که داشت، دوستی مهربان نیز بود. در فرهنگ ما ضرب المثلی وجود دارد که می گوید روزگار گلچین است و امین پور گلی بود که روزگار چید. امین پور بلند نظر بود و تعصب نداشت و با همه می جوشید و هرگز از اصطلاح خودی و غیر خودی استفاده نمی کرد. در این دوره که تنگ نظری ها محسوس است، بلندنظری ایشان در خور توجه بود. چه خوب است که دیگر شاعران نیز از ایشان پیروی کنند.
عبدالعلی دستغیب، شاعر و منتقد ادبی بر این باور است که امین پور غزل های زیبایی درباره وقایع اجتماعی سه دهه اخیر سروده و استعداد شعری در خور توجهی داشت و اشعار ایشان صمیمانه و دل نشین است. 
