این روزها لبنان صحنه انقلابی رنگین است که باید به پاس داشت حرمت خون شهدای جنگ سی و سه روزه اخیر لبنان، آن را انقلاب سرخ نامید.
اگر سابقه انقلاب های رنگین را که چندی است از سوی متحدان آمریکا در کشورهای مختلف اجرا می شود، پی گیری کنیم به این نقاط مشترکی در تمام این انقلاب ها می رسیم. نقاطی که جمع شدن آن ها با هم در هر حرکتی، اصیل نبودن و وابسته بودن آن را آشکار می کند.
از این نکات می توان تلاش برای تغییر حکومت موجود، استفاده از عناصر داخلی ای که روابط مشکوکی با آمریکا دارند، حمایت سفارت آمریکا، آموزش دیدن توسط عوامل آمریکایی و ... را نام برد که در انتها با یک رنگ خاص آن حرکت نام گذاری می شود. مانند انقلاب نارنجی، انقلاب مخملی و ... .
اما از آن جا که اوضاع همیشه به یک منوال پیش نمی رود، این بار در لبنان، انقلابی رنگی جریان دارد که نقاط اشتراکش با دیگر انقلاب های رنگی تنها مردمی بودن است.
اگر در دیگر انقلاب های رنگی، مردم به تحریک عناصر خارجی به خیابان می ریختند و دولت قانونی را به حق یا ناحق تحت فشار قرار می دادند، در انقلاب سرخ لبنان، مردم؛ اعم از شیعه، سنی و مسیحی به خیابان ها آمده اند تا نشان بدهند این بار بدون هیچ دخالت خارجی تنها خواهان تشکیل دولتی هستند که براساس میل مردم لبنان عمل کند.
مردم لبنان این بار به دنبال تشکیل دولت وحدت ملی هستند تا نشان بدهند که زمام امور لبنان را باید به دست لبنانی ها سپرد. لبنانی ها دولتی را می خواهند که به جای دعوت از آمریکا برای حمله به لبنان، ارتش لبنان را تجهیز کند و بخش های اشغالی خاک لبنان را از رژیم اشغالگر قدس بازپس گیرد.
به گفته متحصنین لبنانی، دولتی مطلوب است که اولویت خود را دفع تجاوز اسرائیل بداند، نه خلع سلاح حزب الله، تنها گروه پیروز در مقابل اسرائیل!
پی گیری روند انقلاب رنگی لبنان ثابت می کند که از این پس انقلاب های رنگی دیگری نیز صورت خواهد گرفت، اما به خلاف میل دولت آمریکا!
این روزها لبنان صحنه انقلابی رنگین است که برخلاف میل آمریکا کلید خورده است.
