با گذشت 6 سال از واقعه 11 سپتامبر و وعده هاي پوچ دولت آمريكا براي ايجاد جهاني امن از طريق جنگ با تروريسم، عراق همچنان از ناامني و نقض حقوق بشر و جنگ افروزي در این کشور رنج مي برد، بدون شك مهمترين معضل موجود در عراق وضعيت ناپايدار امنيتي است كه زندگي روزمره شهروندان عراقي را مختل كرده است. 

واقعیت این است که پس از هر جنگی ملت درگیر آن نبرد انتظار دارند که از امنیتی بهتر از قبل برخوردار باشند، خصوصا اینکه آن جنگ توسط قدرتهای بزرگ و بین المللی و با هدف براندازی ریشۀ فتنه و ظلم در آن کشور باشد، آنچه قبل از آغاز جنگ عراق توسط آمریکا به عنوان هدف جنگ بیان میشد با آنچه امروز واقعیت کشورعراق راتشکیل میدهد هرگز قابل مقایسه نیست، 

آنچه در سال 2003 توسط نيروهاي نظامي آمريكا و هم پيمانان آن به عنوان دلایل اشغال عراق مطرح شد، كمك به استقرار آزادي و دموكراسي ومبارزه با تروریسم بود، که سرنگونگی رژیم دیکتاتوری صدام اولین برنامه و مقدمۀ استقرار دموکراسی یاد شده بود، اما آیا آمار حملات تروریستی، آمار کشته ها و قتل و غارتهای امروز در عراق نشانگر استقرار آزادی است؟ 

آیا وقتی پزشكي قانوني عراق در گزارشي از آمار تلفات ناامني هاي عراق اعلام میکند که در یک سال بیش از هشت هزار و 35 جسد به پزشكي قانوني مركزي در بغداد تحويل داده شده كه در ناآرامي ها جان خود را ازدست داده اند، این نشانۀ دموکراسی است؟ 

براساس گزارش راديو عراق، عمليات مسلحانه و ناامني ها در عراق جان 600 شهروند عراقي را در هر هفته مي گيرد و آنها را به کام مرگ میبرد، امروز در عراق کمتر انسان مهم و تأثیر گذار كه اتفاقا وجودشان براي بازسازي عراق ضروري است، وجود دارد که این کشور را ترک نکرده باشد، کمتر صاحب سرمایه و فن است که ناامنیهای عراق را تحمل کرده و در این کشور باقی مانده است، خبرگزاري فرانسه به نقل از « علي فرحان » گزارش داد، مردم عراق به يك درمان رواني گروهي نياز دارند، شرايط در عراق غير قابل تحمل است. 

در پس این ناامنیها به نطر میرسد آنچه به عنوان هدف از آغاز جنگ توسط آمریکاییها اعلام شده با آنچه امروز فهمیده میشود متفاوت است، در این راستا به نظر میرسد اهدافی که اشغال گران دنبال میکنند به قرار زیر است:

1-محکم کردن پایه های ماندن در منطقه
(تضمین سلطه نظامی و حاکمیت قدرت)
مسایل عراق را نباید هرگز درونی تحلیل کرد، آنچه در عراق امروز شاهد آن هستیم در یک سیستم وسیعتر و مسائلی همچون طرح خاورمیانه بزرگ و یا به تعبیر بهتر طرح‌ خاورمیانۀ نومحافظه‌کاران قابل بررسی است. 

آنچه پس از جنگ دوم جهانی حاصل ماندن نظامیان امریکایی در ژاپن و کرۀ جنوبی، حتی در نقاطی از اروپا بود، امروز در ابعادی وسیعتر اما با رنگ و بویی عوام پسندانه تر اهداف امریکا را د راین منطقه تشکیل میدهد. 

بسیار ساده لوحانه است که تصور کنیم حتی در صورت پذیرفته شدن طرح زمان بندی خروج نظامیان از عراق توسط بوش، این کشور همۀ نیروهای خود را از عراق بیرون ببرد، مسئلۀ نظامیان و جنگ و امنیت میلیتاریستی با مقولۀ پایگاه نظامی، کاملا متفاوت است، و دولتمردان عراقی و نیز همسایگان عراق باید در این باره با احتیاط عمل کنند و الا آنچه جامعۀ ژاپن در بیش از 5 دهۀ گذشته با آن درگیر بوده گریبانگیر آنها خواهد شد. 

از جملۀ برنامه ها و اهدافی که نومحافظه کاران به گونه ای مکتوب آن را پیگیری میکنندهمین سیطره است، "طرح قرن جدید آمریکا" که در سال 1997 اعلام شد، "گزارش بازسازی سیاست دفاع راهبردی آمریکا برای قرن جدید" که در سپتامبر سال 2000 اعلام شد و در آن بر تقویت سیطره آمریکا بر جهان و تضعیف نقش سازمان ملل متحد و سپس نابودی آن تأکید شده است و نیز گزارش ارائه شده مرکز "اینتر پرایز" به پنتاگون در نیمه سال 2002 که از تغییر در نقشه سیاسی منطقه خاورمیانه سخن می گوید و نیز گزارش مربوط به سند راهبردی امنیت ملی که کاخ سفید در سپتامبر سال 2002 منتشر کرد و به مثابه تحلیل سیاست خارجی آمریکا در سالهای آینده است، همه و همه گواه این مدعاست. 

هر انسانی که حتی از پایین ترین درجۀ تعقل برخوردار باشد، میپذیرد که تداوم سلطۀ نظامی و هژمونی گروهی خاص تنها در نا امنی و آشوب محقق میشود.

2- مهار بیداری اسلامی و تضمین آینده برای غرب
(تضمین سلطۀ فرهنگی و حاکمیت ارزشهای لیبرالی)
این هدف اگر چه با ابزار متعددی پیگیری میشود اما آنچه همینک در حال اجراست ایجاد تفرقه و دامن زدن به اختلافات مذهبی است هدف آمريكا از اختلاف افكني بين شيعيان و اهل تسنن اين است كه مسلمانان عليه اين كشور متحد نشوند، آمريكا در منطقه حركاتي را انجام مي‌دهد و از اين راه مي‌خواهد به اهدافش برسد، اقدامات تفرقه‌افكنانه آمريكا بين شيعه و سني و جلوگيري از نفوذ ايران در منطقه، تنها برای عدم اتحاد دنیای اسلام در مقابل نظام سلطه است، و باید دانست که بی هیچ شک و تردیدی پيشرفت ملت‌ها و كشورهای اسلامی از نتايج اتحاد آنهاست، اما امریکا میخواهد مذهب وسيله‌اي براي ايجاد اختلاف قرار گيرد تا از این راه هرگز فرصت تعالی و پیشرفت برای دنیای اسلام محقق نشود. 

دیوار حائل بین دو محلۀ شیعه و سنی نشین در بغداد سیاستی از رده خارج است که بیش از 50 سال پیش هم با تردید عمل شد، اما تکرار دوبارۀ این سیاست آن هم اینجا در عراق تنها این مسئله را یادآور میشود که هدف طراحان آن نه تنها جلوگیری از آشوب و ترور نبوده بلکه به نوعی پاک کردن صورت مسئله و دامن زدن به اختلافات میباشد. 

درگیر کردن مسلمانان با اختلافات مذهبی یعنی بر باد دادن سرمایه های آنها، فرصتهای آنها و تحقق بازاری جدید برای تسلیحات تولیدی غرب، این مسئله یعنی تضمین آینده برای غربیها. 

بدون شک تنها در محیط درگیریهای مذهبی و برخوردهای اعتقادی میتوان از ارزشهای غربی دم زد، بنابراین بسیار ساده گی است اکر تصور کنیم آمریکایی ها در عراق به دنبال اتحاد و دوستی شیعه و سنی هستند.

3- تداوم سیطره بر انرژی منطقه
(تضمین سلطۀ اقتصادی و حاکمیت پولی)
از آنجا که هرگونه بحران امنيتي و اقتصادي، قابليت تبديل به يكديگر را دارا مي‌باشند، مسائل امنیتی در عراق به شدت با اقتصاد گره خورده است، اگر به سبب ایجاد امنیت در عراق شرایطی فراهم شود که سطح همكاري‌هاي مالي - تجاري و صنعتي عراق با كشورهاي همسایه و نیز غربي ارتقا پيدا کند، اين امر به منزلۀ نوعی وابستگی و تبادل اقتصادی با ايران و نیز با كشورهاي غربي خواهد شد، در شرايط ظهور وابستگي متقابل، سطح تعارضات كاهش بیشتری يافته و در نتيجه منازعات سياسي و استراتژيك به همكاري‌هاي متقابل اقتصادي تبديل خواهد شد و بدون تردید این یعنی کاهش نفوذ آمریکا در منطقه، یعنی کم رنگ شدن سلطۀ اقتصادی نظام سلطه در عراق و منطقه و به منزلۀ کوتاه شدن دست آمریکاییها از منابع انرژی و نفت و گاز عراق است. 

بنابراين هرگونه مشاركت اقتصادي و استراتژيك در عراق نه‌تنها منجر به ستيزش‌هاي بين‌المللي نمي‌شود، بلكه زمينه بين‌المللي براي حداكثرسازي روابط صلح‌جويانه را نيز در بین اقوام مختلف مذهبی در عراق فراهم خواهد ساخت، و این چیزی است که با اهداف آمریکاییها از اشغال عراق منافات دارد.

کد مطلب: 13194

آدرس ايميل : نظر شما :   نمايش آدرس ايميل شما به سايرين