کد مطلب : 18522

دلم شور می زد مبادا نیایی
مگر شب سحر می شود تا نیایی

مگر می شود من در آتش بسوزم
تو اما برای تماشا نیایی

تو افتاده تر هستی از این که یک شب
به میقات این بی سر و پا بیایی

دروغ است! این بر نمی آید از تو
بیایی و تا کلبه ما نیایی

بگو خواهی آمد که امکان ندارد
بگویی که می آیم، اما نیایی

گذشته است هر چند امروز و امشب
دلیلی ندارد که فردا نیایی

چه خوب آمدی ای بهار صداقت
دلم شور می زد مبادا نیایی

زین العابدین آذر ارجمند