کد مطلب : 32562

هر كجا مي‌نگرم پاي مصيبت باز است
هر چه دل با غم و اندوه و الم دمساز است

سينه‌ها از چه سبب بار دگر مي‌سوزد؟
اين چه سوزي است كه افتاده به هر آواز است؟

آن چه زينب به سر قبر برادر فرمود
پيش چشمان خرد، تا به ابد اعجاز است

اربعين راست چنان عمق عظيمي كه هنوز
قلمش قاصر از درك و سپس ابراز است

اربعين شانه بر زلف مصيبت‌ها نيست
روز حقّي است كه در مرحله احراز است

روز تقدير ز آزادگي سرو سهي است
روز تكريم هُماهاي فرا پرواز است

آمد از شام، ظفر يافته بر خصم پليد
كارواني كه به حق در خور هر اعزاز است

«سائلا» ذاكري زينب كبري شأني است
كه در انواع شوون مرتبه‌اش ممتاز است

H/M