کد مطلب : 2068

پری صابری، نمايش نامه‌نويس و كارگردان، با بيان اين مطلب گفت: عرفان يك نوع جهان‌بينی است كه اگر از دريچه آن درست به اطراف خود بنگريم بشارت‌ دهنده ‌است و انسان را به زيبايی و روشنايی فرامی‌خواند.
 
وی در ادامه بيان كرد: ما نمی‌توانيم از گذشته خود غافل باشيم هر چند نمی‌توانيم آن را عيناً تكرار كنيم، چرا كه اگر گذشته را فراموش كنيم بی‌ريشه می‌شويم و اگر آن را تقليد كنيم در جا می‌زنيم. 

كارگردان نمايش «شمس پرنده»، مولانا و حافظ را متعلق به همه زمان‌ها دانست و افزود: بزرگانی چون حافظ و مولانا حلقه‌های تفكر ايران زمين‌اند و كسانی هستند كه زمان را شكسته‌اند؛ برای مثال هيچ‌كس بهتر از حافظ جهان‌بينی خود را مطرح ‌نكرده ‌است. 

كارگردان «رستم و سهراب» گفت: 
هرگز نمی‌توان فردوسی را ناديده ‌گرفت چرا كه به باور من، شاهنامه با زيربنای عرفانی‌اش، شناس نامه همه ما ايرانيان است و يا سعدی هنوز هم بزرگ‌ترين معلم اخلاق ايرانيان است و اينها به خاطر نوع نگاه اين آدم‌ها به زندگی ‌است. 

پری صابری كارگردان «من از كجا، عشق از كجا» گفت: عرفان، باور شخصی من است و من از عطار آغاز كردم، به حافظ ،مولانا و در نهايت به سپهری رسيدم. 

كارگردان «رند خلوت‌نشين» افزود: كسانی می‌توانند به دراماتيزه ‌كردن متون ادبی و يا مذهبی بپردازند كه با تئاتر و ساختار نمايش نامه آشنا باشند و آن را به خوبی دريابند. 

وی درباره زبان اين‌گونه آثار گفت: می‌توان از زبانی كه هم برجسته است و هم قابل‌فهم استفاده كرد به هر حال نمايش برای عموم مردم است و مردم عادی نيز بايد از آن لذت ببرند. 

كارگردان نمايش «يوسف و زليخا» اظهار‌ كرد: تراژدی و طنز و بذله‌گويی دو ويژگی ايرانيان است و من با استفاده از اين خصوصيات، بابا نشاط را نوشته‌ام هم چنين نمايش نامه «محمد مصدق» را نگاشته‌ام كه نشر قطره به‌ چاپ‌ رسانده‌ است.

مرجع : سايت خبری قرآنی