کد مطلب : 18279

بیا که بر سر آنم که پیش پای تو میرم
از این چه خوش ترم ای جان که من برای تو میرم

ز دست هجر تو جان می برم به حسرت روزی
که تو ز راه بیایی و من به پای تو میرم

بسوخت مردم بیگانه را به حالت من دل
چنین که پیش دل دیر آشنای تو میرم

ز پا فتادم و در سر هوای روی تو دارم
مرا بکشتی و من دست بر دعای تو میرم

یکی هر آن چه توانی جفا به سایه بی دل
مرا ز عشق تو این بس که در وفای تو میرم