داخلی     مقاله     انديشه
امام زمان (عج) در احاديث و دعاهای امام سجاد عليه السلام(1)
  سيد «جواد حسينی» از نويسندگان مذهبی زنجان به تازگی به بررسی موضوع امام زمان (عج)در كلمات و دعاهای امام سجاد(ع) پرداخته كه در مطلب پيش رو بخش نخست آن از نظر می گذرد.
گزارشگر :
Share/Save/Bookmark
يکشنبه ۳ آذر ۱۳۸۷ ساعت ۰۹:۵۱
کد مطلب : 26207
امام زمان (عج) در احاديث و دعاهای امام سجاد عليه السلام(1)
به گزارش خبرگزاری آينده روشن، سيد جواد حسينی در مقاله خود با معرفی كوتاهی از چهارمين پيشوای مسلمين آورده است: علی بن الحسين عليهما السلام­­ مشهورترين لقبش «زين العابدين» و «سجاد» است.

در پنجم شعبان سال 38 هـ ق در مدينه منوره ديده به جهان گشود و پدر بزرگوارش حسين بن علی عليهما السلام است و مادرش به نامهای «شهر بانو»، «شاه زنان»، «شهر ناز»، «جهان بانويه» «خوله» خوانده شده است.

وی در ادامه نگاهی گذرا كرده است به برخی كلمات حضرت سجاد عليه السلام درباره حضرت مهدی(عج) و اهّم دعاهايی كه آن حضرت درباره امام زمان(عج) انتظار آن حضرت، فرج او، دعا برای سلامتی و نصرت او و ساير موضوعات فرموده است.

حسينی می نويسد: امام سجاد(ع) علاوه بر دعاهايی كه درباره حضرت مهدی(عج) دارد، كلمات و سخنان نغز و زيبايی نيز درباره مسائل مربوط به آن حضرت بيان نموده است كه به نمونه­هايی اشاره می­شود:

«زمان خالی از حجت نيست»

امام سجاد عليه السلام فرمود: «لاتَخْلُو الاَرْضُ الی اَنْ تَقُومَ السّاعَةُ مِنْ حُجَّة وَ لَوْلا ذلِكَ لَمْ یُعْبَدِ اللهُ؛ زمين تا روز قيامت خالی از حجت نيست، و اگر حجت الهی نبود، خدا پرستيده نمی­شد.»

اين حديث به خوبی نشان می­دهد كه در اين زمان نيز حجت الهی وجود دارد، منتهی اين امام بايد معصوم باشد و معرفی شده ازطرف خدا و امامان قبلی، چنان كه آن حضرت فرمود: «الامامُ لايكونُ الّا مَعْصُوماً وَ لَیْسَت العِصْمَةُ فی ظاهِرِ الخِلْقَةِ فَیُعْرَفَ بِها وَ كذلِكَ لایَكُونُ الاّ مَنْصُوصاً؛[6] جز معصوم احدی شايسته امامت نيست و چون عصمت يك نشان ظاهری در خلقت نيست( كه همگان) بشناسند، بايد امام از طرف خدا (تعيين) و اعلام شود.»

و در خطبه معروف خود در مسجد جامع شام در حضور يزيد بن معاويه فرمود: «رسول خدا، و وصی او علی عليه السلام، سيد الشهداء (حمزه)، جعفر طيار، دو سبط اين امت و مهدی [اين امت] از ماست.»

«راز غيبت و پنهان بودن ولادت»

حضرت سجاد عليه السلام فرمود: «القائِمُ مِنّا یَخفی عَلی النّاسِ وِلادَتُهُ حتّی یَقُولُوا: لَمْ یُولَدْ بَعْدُ، لِیَخْرُجَ حينَ یَخْرُجُ وَ لَیْسَ لِاحد فی عُنُقِهِ بَیْعَةً؛ قائم ما، ولادتش از مردم مخفی می­شود تا جايی كه می­گويند: هنوز متولد نشده است تا هنگامی كه ظهور می­كند بيعت كسی در گردن او نباشد.»
همچنين درباره مخفی بودن مكان آن حضرت فرمود: «لا یَطَّلِعُ عَلی مَوْضِعِهِ اَحَدٌ مِنْ وَلِیٍّ وَلاغَیْرِهِ اِلّا الَّذی یَلی اَمْرَهُ؛ هيچ كس از دوست و غير دوست از اقامتگاه او مطّلع نمی­شود، به جز كسی كه متصدّی خدمتگزاری اوست.»

«غيبت كبری و صغری»

امام سجاد عليه السلام فرمود: «اِنَّ لِلْقائِمِ مِنّا غَیْبَتَیْنِ: اِحداهُما اَطولُ مِنَ الاُخری. اَمّا الاُولی فَسِتَّة اَیّامٍ وَ سِتَّةَ اَشْهُر وَ سِتَّ سَنَواتٍ وَ اَمّا الْاُخْری فَیَطُولُ اَمَدُها حَتّی یَخْرَجَ مِنْ هذَا الْامْرِ اَكْثَرُ مَنْ یَقُولُ بِهِ، فَلا یَثْبُتُ عَلَیْهِ الاّ مَنْ قَوِیَ یَقِينُهُ وَ صَحَّتْ مَعْرِفَتُهُ وَ لَمْ یَجِدْ فی نَفْسِهِ حَرَجاً مِمّا قَضَیْنا وَ سَلَّمَ لَنا اَهْلَ البَیْتِ؛ برای قائم ما دو غيبت است كه يكی از آنها طولانيتر از ديگری است اما اولی شش سال و شش ماه و شش روز طول ميكشد و اما دومی به قدری طول ميكشد كه بيشتر كسانی كه به غيبت او ايمان داشتند از اعتقاد خود بر می­گردند فقط كسانی بر اعتقاد خود استوار می­مانند كه يقين محكم و شناخت صحيح داشته باشند و سخنان ما بر آنها گران نباشد و تسليم ما اهل بيت باشند.»

فتنه­های دوران غيبت

امام زين العابدين عليه السلام فرمود: «يا اباخالد لَتأتِیَنَّ فِتَنٌ كَقِطَعِ اللَّیْلِ المُظْلِمِ لایَنْجُو الاّ مَنْ أَخَذَ اللهُ مِيثاقَهُ اوُلئكَ مَصابيحُ الهُدی وَ یَنابِيعُ العِلْم یُنْجِيهِمُ اللهُ مِنْ كُلِّ فِتْنَةٍ مُظْلِمَةٍ؛ای اباخالد! براستی (در دوران غيبت) فتنه­هايی همچون قطعه­های شب تار هجوم می­آورد كه از آن جز كسانی كه خدا از آنها پيمان گرفته رهايی نمی­يابد. همانها چراغهای هدايت و سرچشمه علمند، كه خداوند آنها را از هر فتنه تاريك نجات می­بخشد.»

و همچنين فرمود: «مَنْ ثَبَّتَ عَلی وِلایَتِنا فی غَیْبَةِ قائِمِنا أَعطاهُ اللهُ اَجْرَ اَلفَ شَهيدٍ مِثْلِ شُهداءِ بَدْرٍ وَ اُحُدٍ؛ كسی كه در زمان غيبت قائم ما ـ عليه السلام ـ بر ولايت ما ثابت و استوار بماند، خداوند به او پاداش هزار شهيد مثل شهيدان بدر و احد عطا می­فرمايد.»