درد است این که می فشرد سینه مرا
بیدار می کند غم دیرینه مرا

آنان که سال هاست به زنجیر بسته اند 
دستان زخم خورده و پر پینه مرا

سوگند خورده اند که این بار بشکنند
با نان و عشق، حرمت آیینه مرا

حاشا که حیله بازیشان مانعی نشد
آتش فشان شعله ور کینه مرا

تیغم غلاف مرگ شد، آقا! شتاب کن
اثبات کن به اینان، آدینه مرا