کد مطلب : 30608

بر شیعیان است که خود را بر اطاعت امام بر حق و انتظار فرج او ببندند و برای یاری نمودنش مهیا باشند. [بحار الانوار ـ علامه محمدباقر مجلسی(ره)] 

علامه محمدباقر فرزند مولی محمدتقی ملقب به «مجلسی» یکی از علما و بزرگان جهان تشیع در سال 1037 هجری قمری در شهر اصفهان دیده به جهان گشود.

در همان اوان کودکی با هوش سرشار و استعداد خارق العاده به تحصیل علوم رایج عصر خود نزد پدر که خود یکی از علمای بزرگ و فقیه پارسا و نیز عاشق و شیدای امام زمان(عج) بوده و کرارا خدمت حضرتش رسیده بود پرداخت.

علامه از بزرگانی است که مورد لطف و مهر حضرت بقیة الله(عج) قرار گرفته و خدمات شایانی به تشیع کرده است.

بسیاری بر این قولند که لقب مجلسی را نیز حضرت بر ایشان انتخاب کرده به این دلیل که در کودکی در مجلسی که همه معصومان در آن حاضر بودند مورد دعای آقا امام زمان قرار گرفته‌اند.

علامه مخالفان بی‌شماری داشت یکی از آنها عبدالعزیز دهلوی بود که سنی مذهب بوده است که در کتاب «التحفة الاثنی عشریه فی الامامیه» با تندی و کم خردی ایشان را مورد نکوهش قرار داده است.

از علامه محمدباقر مجلسی آثار بی‌شماری برجاست: [1ـ بحار الانوار (یکصد و ده جلد) 2ـ حیات القلوب 3ـ حلیة المتقین 4ـ عین الحیات 5ـشرح اربعین 6ـ رجعت و بسیاری آثار دیگر...]

لیکن این عالم ربانی آثار بسیاری راجع به حضرت بقیة الله(عج) از خود به جای گذاشته است که عمده این نوشته‌ها در جلد سیزدهم بحار الانوار گردآوری شده است. در چاپ‌های امروزی جلد سیزدهم بحار را در سه جلد 53 و 52 و 51 بحار به چاپ رسانده‌اند. 

این عالم بزرگ شیعه حدوداً در سال 1111 هجری قمری در 74 سالگی رحلت فرموده‌اند و مسلمین و شیعیان را در غم از دست دادن عالمی دیگر به سوگ نشانده‌اند. روح‌شان شاد.

تشرفات علامه مجلسی به خدمت حضرت بقیة الله(عج) 

اول ـ مرحوم محدث جلیل القدر حاجی نوری(ره) در کتاب فیض القدسی می‌نویسد: معروف است که علامه محمدباقر مجلسی در زمان کودکی همراه پدر بزرگوارشان خدمت امام زمان(عج) مشرف شده‌اند، البته این ملاقات غیر از آن بوده که در هنگام تولد علامه رخ داده بود. 

دوم: حضرت آیت‌الله آقای سید جلال زنجانی که از علما و فقهای بنام بوده می‌فرمایند: علامه مجلسی در دوران جوانی که مشغول تحصیل علوم دینی بودند، عصرهای پنج شنبه به روستاها و دهات اطراف اصفهان مراجعت می‌کردند و شب جمع مشغول وعظ و تبلیغ می‌شدند و با مردم آنجا نماز جماعت برپا می‌کرده، تلاش می‌نمودند مساجد آن جا را رونق بخشند و اگر مسجدی هم نبود با اهالی آن روستا، مسجدی را احداث می‌کردند. این عالم جوان تمام سعی و تلاش خود را وقف ترویج دین خدا و امام عصر(عج) می‌کردند.

در یکی از این روزها که علامه در حال برگشت از روستا بودند در بین راه که می‌آمدند دعای ندبه را از حفظ می‌خواندند و راه را می‌پیمودند، ایشان مقید بودند که اگر انسان موفق به قرائت کامل دعای ندبه نبود، حداقل این فقره آخرش را حفظ نموده، بخواند. چون این گفته سفارش آقا امام زمان(عج) است که فرمودند این عبارت از دعای ندبه را حتماً بخوانید و ترک نکنید: «وانظر الینا نظرة رحیمة نستکمل بها الکرامة عندک.» 

زمانی علامه این قسمت را می‌خواند، خودشان گفته‌اند ناگهان به فکر فرو رفتم و غمی و حزنی عجیب بر دلم نشست و با خود گفتم: من کجا و امام زمان(عج) کجا؟ من چه لیاقتی دارم که امام زمان(عج) را ببینم تا آن حضرت به من نگاه کند؟ و با خود می‌گفتم تو در این بیابان چه توقعی داری! علامه که شیفته و دل سوخته ما در ائمه(ع) بودند سر پایین انداخته و می‌گریستند و متوسل به بی بی دو عالم شدند. ایشان می‌فرمایند ناگاه نظرم به صحنه دیوار و درب سوخته افتاد و اشک از چشمانم سرازیر بود که ناگهان دستی روی شانه‌هایشان قرار می‌گیرد و با صدای حزن بار و اشک آلود می‌فرماید: مجلسی به کجا نگاه می‌کنی؟ مجلسی بی اختیار روی بر می‌گرداند و امام عصر(عج) را می‌بیند و خود را روی دست و پای آن حضرت می‌اندازد و با اشک شوق عرض ادب می‌کند. مطالبی بین آقا و مجلسی رد و بدل می‌شود که از آن جمله این است: امام می‌فرمایند مجلسی به همین کارها ادامه بده و به مردم بگو برای فرج ما دعا کنند و نیز مشکلی را که در حدیث فلان داشتید در فلان کتاب می‌توانید جواب خود را یافته و مشکل را برطرف کنید.

منابع:
1. امام زمان علیه السلام و علامه مجلسی(ره) نوشته سیدجعفر رفیعی
2ـ بحار الانوار

مرجع : سايت خبری آينده روشن