دکتر هادی منور، با بیان این مطلب، افزود: نباید تنها به چهره های از پیش شناخته شده و تعیین شده توجه کرد و آنان را محور دانست. از سویی دیگر باید از مرکزنشینی و مرکزگرایی به مفهوم " تهران محوری " پرهیزکرد.
وي یادآور شد: به شهرستان ها باید توجه بیشتری شود و شهري به عنوان مركزيت جشنواره انتخاب شود كه پیشینه ای نیز در انجام این امور داشته باشد كه هم بحث ملی - ادبی و هم بحث فرهنگی - مذهبی داشته باشد و به نظر من یکی از استان هایی که می تواند محور این حرکت ملی قرار گیرد، استان خراسان است كه با توجه به پیشینه و سابقه آن و نمونه عملی که برگزاری جشنواره های رضوی در سال های اخیر بوده، می تواند به عنوان محوریت این جشنواره ملی قرار گیرد.
دبیر بخش دانشجویی جشنواره شعر رضوی " گریز آهوانه " ادامه داد: برای جشنواره ملی باید یک سیاستگذاری مشخص و مدون در نظر گرفته شود و تمام جنبه های ادبیات لحاظ شود، یعنی به گونه ای باشد که هدف مشخصی در حوزه فرهنگ و ادب ما با این جشنواره دنبال شود.
این شاعر و منتقد ادبیات در ادامه اضافه کرد: ضمن این که باید تقدیر از پیشکسوتان مد نظر قرارگیرد، به جوانان و نسل جدید ادبی نیز توجه شود، یعنی بزرگ ترین هدف این جشنواره باید کشف و پرورش استعدادهای شعری باشد که به حاشیه رانده شده اند. یک جشنواره ملی برای ادبیات ما باید کسانی را که از مرکز دور هستند، شناسایی، جذب و در نهایت پرورش دهد.
وی تصریح کرد: باید مکانیزمی برای این جشنواره تعریف کرد که براساس آن، شاعرانی که در انزوا هستند نجات پیدا کنند و کسانی که بسیار مطرح هستند، بیش از این مطرح نشوند، یعنی آن هایی که تا به امروز از پتانسیل های ادبی استفاده کرده اند جای خود را به جوانان ترها بدهند.
این شاعر در ادامه یاد آور شد: این اتفاق خوب را که وزیر ارشاد باني آن بوده، کار بسیار پسندیده ای در حوزه ادبیات می دانم و تا به حال این گونه حرکت هایی را در سطح ملی نداشته ایم. اگر ما نتوانیم در منطقه خودمان کاری درخور انجام دهیم، در شکل فرامنطقه ای هم نمی توانیم کاری جهانی انجام دهیم و برای این که ادبیات جهانی داشته باشیم، باید ادبیات ملی داشته و بعد بتوانیم این ادبیات ملی را در سطح دنیا فرا منطقه ای کنیم.
هادی منوری در پایان گفت: دنیا با شاه نامه، مولوی، خیام و ...، آشناست، اما شاعران معاصر ما را نمی شناسد، چرا باید این گونه باشد؟ ما می توانیم در سطح جهانی هم حرفی برای گفتن داشته باشیم، همچنان که در زمینه های فرهنگی و هنری این طور است و هر جا که توانسته ایم هنرمان را از منطقه فراتر ببریم، حرفی هم برای گفتن داشته ایم.