کد مطلب : 36386

عبورِ نور، ز شهری که جور* می‌بارد
به کوچه‌هایِ پُر از ظُلم، عدل می‌آرد 

« ستاره ای بدرخشید و ماهِ مجلس شد»**
کسی که در شَبِ تاریک، نور می‌کارد 

به انتظارِ توام ای طلوعِ خوشبختی 
دلم هوایِ ظهورِ تو را چه خوش دارد 

سلاحِ «داد و دَهِش»*** برکشی به رویِ ستم 
ستم به عهدِ تو رخت از میانه بردارد 

به روزِ معجزه‌ات ظالمان گریزانند 
زِ کوچه‌هایِ پُر از ناله می‌شوی تا، رد 

شمیمِ تو به بهشتی امید می‌مانَد 
روانِ تارِ ستمپیشگان می‌آزارد 

نوید دوره نابِ طلاییِ ایمان 
پیامِ توست که عطرِ حضور می‌بارد 

پی نوشت ها:
* جور: ستم. 
** تضمین گرفته شده از حافظ شیرازی، شاعر قرن هشتم هجری قمری: «ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد/ شب رمیده ما را انیس و مونس شد».
*** داد و دهش: معادلِ عدل و داد.

انتهای پیام/گ/21/

مرجع : خبرگزاری آينده روشن