کد مطلب : 22705

سخنان ریاست محترم جمهوری، جناب آقای احمدی نژاد که در آن مدیریت امام زمان را در وقایع مختلف قطعی و حتمی دانسته است، بحث­های مختلفی را پیش آورده است. فارغ از حرف­های آقای احمدی نژاد و موافقان و مخالفان ایشان، بررسی این مساله که واقعا مدیریت جهان در دست کیست، جالب به نظر می­رسد.

برای بررسی مدیریت یک سازمان یا یک مجموعه ابتدا باید خصوصیات و ویژگی­های آن را سنجید. در واقع باید مشخص شدن ابعاد و عمق یک مجموعه و روابطی که در آن و پیرامون آن وجود دارد، سطح مدیریتی مورد نیاز مشخص می­شود.

جهان، مجموعه­ای پیچیده، منظم و در عین حال منعطف است که از انسان­ها و سایر پدیده­هایی که در آن است تشکیل شده است. سنگ و آب و باد و آتش پدیده­های به ظاهر خالی از شعوری هستند که اجزای اساسی این دنیا را تشکیل می­دهند. جانداران و نباتات نیز با سطح آگاهی متفاوت از یکدیگر دراین مجموعه حضور دارند.

روابط گوناگونی بین اجزای دنیا وجود دارد. روابطی که بسته به نوع نگاه ساده جلوه کرده یا پیچیده می­نمایند. برای مثال با نگاهی ساده می­توان گفت در بهار با گرم شدن هوا، درختان و گیاهان به بار می­نشینند اما با نگاهی عمیق­تر باید گفت که بذر گیاهان در هنگام دریافت رطوبت مناسب از خاک بیدار می­شود و سپس با دریافت نور مناسب خورشید رشد کرده و بارو می­شود و با تولید دانه، زمینه­ساز رشد گیاهان بعدی را در بهار بعد فراهم می­سازد.

در این جهان، روابط به شکلی است که کوچکترین حرکتی از سوی هر پدیده، هم بر خود آن و هم بر دیگر پدیده­ها اثر می­گذارد. جمله معروفی در فیزیک کوانتوم وجود دارد که چطور به هم خوردن بال یک پروانه، باعث ایجاد طوفان در طرف دیگر کره زمین می­شود.

پیچیده­تر از روابط طبیعت، روابط بین انسان­ها است. اگر در معادلات طبیعت عوامل محدودی مانند باد و آب و خاک دخیل هستند، اما در روابط بین انسان­ها عامل بسیار پیچده دیگری درگیر می شود. این عامل پیچیده همان انسان است!

حال با شناخت نسبی ای که از این مجموعه پیدا کردیم، می توانیم مشخصات مدیر این مجموعه را تا اندازه ای تعیین کنیم.

مدیر چنین مجموعه ای در درجه اول باید با خالق این مجموعه ارتباط مستقیمی داشته باشد. در واقع خود خالق بهترین مدیر خواهد بود. در مورد جهان باید بگوییم که مدیریت اصلی از آن خالق است و او نمایندگانی را فرستاده است. نمایندگانی که خود نیز در مدیریت جهان مشارکت می­کنند و بار مدیریت را به دوش می­گیرند.

در گام بعد، مدیر باید امکان مدیریت کردن داشته باشد. چه فایده که کسی خود را مدیر جهان بداند اما از حوادث آینده اطلاعی نداشته باشد و طبیعت او را وحشتزده کند یا امکان مقابله با یک حادثه ساده را نداشته باشد. مدیر هم توان و هم اجازه دخل و تصرف در محدوده تحت مدیریت خود را داراست.

در عین حال، این مجموعه منظم است و قواعدی توسط خالق برای آن تدوین شده است اما باز هم نیاز به مدیری دارد که در موارد خاص با اذن و قدرت خالق دخالت کند.

در جایی که حق زیرپا گذاشته می­شود این مدیر توانا و دانا است که دخالت می کند و حق را برپا می دارد.

با این اوصاف، مدیریت امروز جهان باید بر عهده انسان ماذون از سوی خالق باشد، انسانی که اگر چه خلق و خوی انسانی دارد اما از سوی دیگر با خالق ارتباط دارد و هستی به اذن خداوند در ید قدرت او نهاده شده است.

او واسطه خالق با مخلوق خود است و در عین حال خود نیز مخلوق همان خالق است.

قضاوت اینکه چه کسی این خصوصیات را دارد و می تواند بر جهان مدیریت کند، به عهده شما خوانندگان است.

مرجع : سایت خبری آینده روشن