داخلی     گفتگو     انديشه
کارشناسی مهدوی
بيش از بهار طبيعت بايد منتظر بهار مهدويت باشيم
  ك كارشناس مهدويت گفت: بهار مهدويت از جنس بهار نوروز نيست؛ بلكه بهار جان‌ها و احياگر دل‌هاست، پس بايد هرچه بيشتر به استقبال و پيشواز آن رفت و انتظارش را كشيد.
Share/Save/Bookmark
شنبه ۲۹ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۳۲
کد مطلب : 33253
بيش از بهار طبيعت بايد منتظر بهار مهدويت باشيم
به گزارش آینده روشن، حجت‌الاسلام سعيد اميديان در گفت‌وگویی گفت: هر سال در آستانه نوروز باستاني به پيشواز بهار مي‌رويم و منتظر رسيدن آن هستيم. در اين هنگام همه جا را مي‌آراييم و چون بهار زيباست، خود و اطراف خود را زيبا مي‌كنيم.

وي افزود: با اين حال ما بهار ديگري هم داريم كه هر روز و به خصوص هر صبح جمعه بايد انتظارش را بكشيم. بايد جان را آذين ببخشيم و با پالايش آلودگي‌هاي درون، خود را به زيبايي‌ها بياراييم.

اميديان افزود: اين بهار، ديگر از جنس بهار نوروز نيست؛ بلكه بهار جان‌ها و احياگر دل‌هاست. پس بايد هرچه بيشتر به استقبال و پيشواز آن رفت و انتظارش را كشيد.
اين فارغ‌التحصيل مركز تخصصي مهدويت در ادامه سخنان خود گفت: با آمدن بهار، باران فراوان، غرش رودها و جوشش چشمه‌ها و نهرها را شاهد هستيم و بايد عنوان كرد كه حضرت مهدي (عج) خود ابر باران‌خيز و چشمه جوشان است.

وي افزود: در جلد يك كتاب ارزشمند كافي در صفحه ۱۹۸ حديثي به نقل از معصوم (ع) نگارش شده كه آمده است: «‌امام ابر بارنده باران پياپي، آسمان سايه افكن، زمين گسترده، چشمه جوشان بركه و گلزار است.»

اميديان ادامه داد: مهدي (عج) هرجا قدم نهد، به آن سرسبزي و نشاط مي‌بخشد و خضروار در هر منزلي اقامت گزيند، آنجا را خرم و باطراوت مي‌كند. در همين زمينه در كتاب روزگار رهايي آمده است: «[امام مهدي (عج)] در هيچ مكاني اقامت نمي‌كند، جز آنكه از مقدم او چشمه‌ها مي‌جوشد. پس گرسنگان را سير و تشنگان را سيراب مي‌كند»

اميديان ادامه داد: هنگام فرا رسيدن بهار نوروز، طبيعت دوباره حيات مي‌يابد، گياهان سبز مي‌شوند و درختان شكوفه مي‌دهند، اما هنگام رسيدن بهار مهدي (عج) سرسبزي حيرت‌انگيزي طبيعت و سراسر زمين را فرا مي‌گيرد.

وي ادامه داد: وقتي كه بهار طبيعت مي‌رسد، زمين‌هاي حاصلخيز سرسبز مي‌شوند، اما هنگامي كه بهار ولايت منجي عالم بشريت مي‌آيد، ديگر خبري از خشكسالي و زمين‌هاي باير و كوير در هيچ جا و هيچ زماني نيست.

اميديان افزود: در حديثي از امام علي (ع) نقل شده است؛ «هنگامي كه قائم آل محمد (عج) ظهور كند، آسمان باران خويش را فرو مي‌فرستد و زمين گياهان خويش را بيرون مي فرستد و ... تا جايي كه اگر زني از عراق تا شام برود پاي خود را جز بر روي گياه نگذارد....و ترسي برايش نخواهد بود»

وي در پايان سخنان خود گفت: طبق آنچه كه از روايات و احاديث به ما رسيده است با آمدن بهار مردمان و خرمي دوران، زمين مانند نوعروس خود را براي اهل زمين زينت مي‌بندد؛ اما زيباتر آن است كه منتظر بهار واقعي ماند كه با آمدن حضرت قائم (عج) روح در كالبد انساني و طبيعت دميده مي‌شود.