کد مطلب : 26297

غلام رضا کافی، در گفت‌وگو با خبرگزاری آینده روشن گفت: در این سی سال تنها جریان شناخته شده ادبی، ادبیات پایداری است؛ چرا که شاخص‌های بسیاری دارد و بیش از گونه‌های دیگر ادبی مطرح شده است.

وی افزود: با جریان‌شناسی ادبیات پایداری و شناخت اصول آن درمی‌یابیم که ادبیات پایداری سه نسل ما را در بر گرفته است، نسل اول بیش از انقلاب فعال بوده، نسل دوم در زمان رخداد جنگ تحمیلی و نسل سوم، پس از جنگ. 

این استاد دانشگاه، نسل دوم ادبیات پایداری را پیرو نسل اول دانست و یادآور شد: با پایان یافتن جنگ، مضمون‌هایی به ذهن نسل سوم رسید، که نسل سوم با این مضمون‌ها مانوس بود، چرا که با این مضمون‌ها بزرگ شده به و به خوبی می‌دانست این مضمون‌ها چه نقشی در زندگی آنان داشته است.

رییس سابق حوزه هنری استان فارس با بیان این که نسل سوم بیش از نسل دوم اشعار به دور از احساسات سروده است، گفت: یکی از شاعران که با نسل اول فاصله چندانی ندارد و سرسلسله‌دار نسل دوم است و به خاطر پدید آوردن گونه نویی از ادبیات پایداری به نسل سوم پیوسته، علی‌رضا قزوه است. قزوه، شاید بتوان گفت تنها شاعری است که توانسته با دو نسل ارتباط تنگاتنگ داشته باشد و منحصر به یک نسل نباشد. 

شاعر مجموعه «دستی بر آتش» اشعار دفاع مقدس را حماسی خواند و گفت: در لحن حماسی، خود به خود موضوع امید مطرح می‌شود و در چنین اشعاری است که ما می‌بینیم دشمن خوار می‌شود و از ترس دشمن سخن به میان می‌آید.

کافی، توجه ادبیات پایداری را به موضوعاتی چون امیدبخشی و روشنایی و ستم‌ستیزی و حمایت از ستم‌دیده و تکریم انقلابیون مهم ارزیابی کرد و گفت: دقیقا این موضوع‌ها جزو مولفه‌های اندیشه مهدویت است، چرا که هنگام دشواری‌ها یاد کردن از منجی‌ای توانا، طبیعی است.

وی اندیشه مهدویت را در ادبیات پایداری پنهان دانست و گفت: شاعران ادبیات پایداری خودآگاه یا ناخودآگاه در شعرهای‌شان به موضوع مهدویت و مولفه‌های آن توجه داشته و دارند، چرا که اندیشه مهدویت مولفه‌هایی دارد که در هر زمان به کار می‌آید و می‌توان از آن بهره‌ها برد.

مرجع : سايت خبری آينده روشن