امين فقيري، داستان نويس و پژوهش گر ادبيات، گفت: با وجود جنگ هاي بسياري كه به بهانه هايي چون آب و زمين، عشق و مذهب رخ داده، ادبيات هيچ گاه به آن ها دامن نزده، زيرا کار ادبيات تلطيف است؛ نه نهادينه کردن خشونت و آدمکشي.
وي با بيان اين که «جنگ و صلح » تولستوي عظيم ترين شاهکار رمان نويسي دنياست، گفت: تولستوي اين رمان را براي بزرگداشت ملت خود نوشته و تنها زماني جنگ توجيه پذير است که ملتي براي دفاع از خاک خود بپاخيزد و روسيه مي خواست در مقابل چنگيزي ناپلئون بناپارت بايستد.
اين داستاننويس با اشاره به رمانهايي چون «دن آرام»، «در دادگاه تاريخ»، «برهنه پا و مرده پا» و «زنگ ها براي که به صدا مي آيند» ادامه داد: همه اين رمان ها دوران هاي ذلت بار و سخت حکومت هاي خشن يا جنگ ها را به تصوير مي کشند.
وي در ادامه اظهار داشت: دو نويسنده اي که بهترين کارها را از ادبيات جنگ ارايه داده اند، يکي روبرمرل است با کتاب «مرگ کسب و کار من » و ديگري فرديناند سيلين با کتاب هايي چون «سفر به انتهاي شب» و «مرگ قسطي».
او ادامه داد: سيلين در کتاب ها حاصل جنگ را که چيزي جز قحطي و احتکار و فقر و فحشا نيست، به تصوير مي کشد و مي گويد: در زمان جنگ همه به نوعي حق دارند، چرا كه تمام گناه ها به گردن جنگ است، نه انسان هاي خوب و بد.
فقيري تصريح کرد: جنگ را جنگ افروزان بر مي افروزند، بدون توجه به صلح انديشي مردم.
وي ادامه داد: آن ها به جاي همه تصميم مي گيرند هيتلر، موسوليني، فرانکو وسايل خاص خودشان را داشتند و صدام و ميلوشويچ هم دلايل خاص خود را. اما وظيفه ادبيات صلح و مهرباني است و نشان دادن نکبت جنگ تا از ميان ويرانه ها خانه هاي مهرباني برويد همراه با گلدان هايي از شمعداني.
امين فقيريگفت: اعتقاد و اتصال به حکومت ها، نبايد با ادبيات جنگ آميخته شود. کسي که درباره جنگ مي نويسد، بايد واقعيت ها را به تصوير بکشد.
وي افزود: بعد از انقلاب نويسندگاني پيدا شدند که سعي کردند نويسندگان قديمي را کنار بزنند؛ اما هيچ چهره شاخصي از آن ها بيرون نيامد. آن ها پيله اي بر دور ادبيات جنگ کشيده اند و آن را در انحصار خود گرفته اند و ديگران را با اين بهانه که شما در جنگ نبوده ايد و چنين تجربه هايي را نداشته ايد، کنار مي زنند.
او محور ادبيات دفاع مقدس را مقاومت و عرق ملي يا مذهبي دانست و اظهار داشت: در ادبيات دفاع مقدس کساني موفق شدند که به بعد قهرماني و شعاري کم تر پرداختند. البته چنين ادبياتي معمولا پس از گذشت دوران بحراني جنگ متولد مي شود.
وي تاکيد کرد: بايد عوارض جنگ را در شهر نيز به تصوير کشيد؛ مانند احساسات مادر شهيدي در خلوتش عکس فرزندش را به آغوش مي کشد و مي گريد.
اين نويسنده در پايان با بيان اين که ادبيات دفاع مقدس کم کم بايد خود را جمع و جور کند، افزود: اگر بيش از اين به اين نوع ادبيات کش دهيم به دوبارهکاري دچار خواهيم شد.
به اعتقاد امين فقيري، جنگ را جنگ افروزان بر مي افروزند، بدون توجه به صلح انديشي مردم. 
