کد مطلب : 1049

 این نویسنده افزود: این روزها، روزهای آزمایش و جمع آوری نعمت است و به طور حتم، در ادبیات داستانی ما نیز تاثیر دارد و در این گونه آثار به رمضان و روزه اشاره شده، حتی اگر نامی از رمضان هم نبریم، مسلما تاثیرات خود را روی مخاطب خواهیم داشت.

اکبرخلیلی در خصوص ادا کردن حق مطلب در آثاری که با رویکرد ادبیات دینی نوشته و ارائه می شوند؛ تصریح کرد: فکر نمی کنم حق مطلب در این زمینه ادا شده باشد، مثلا اگر به داستان ها و فیلم نامه ها اشاره کنیم، می بینم این آثار در موضوع های گوناگون  هستند و فقط صحنه ای از نماز و روزه و یا افطار و سحر در این آثار گنجانده شده و عنوان آثار دینی به خود داده اند و به نام آثار دینی ارائه شده اند.

وی در ادامه یادآور شد: روزهای ماه  رمضان، روزهای بخشندگی است و حالات ما انسان ها باید در این روزها متفاوت با روزهای دیگر باشد و در آثار هم این مسائل بگنجد و گرنه با اذان گفتن و بر سر سفره افطارنشستن، اثری دینی نمی شود. این آثار چه مکتوب و چه تصویری، فقط برای این که مورد توجه قرار گیرند ساخته می شوند تا به راحتی به فروش بروند و این نشان نمی دهد که ماه  رمضان در این کار تاثیر داشته باشد.

این نویسنده خاطرنشان ساخت: البته تمامی آثار به این شکل نیست. آثاری که با یاری دل نوشته شده باشند، مسلما تاثیرگذار هم هستند و در نتیجه به پیدایش کارهای ارزشمند در ادبیات می انجامد.

اکبر خلیلی به مهر افزود: ورود دولت به این حوزه، کار مثبتی نیست و حضور او در ادبیات کار را مشکلتر می کند، ادبیات باید از مردم نشات بگیرد، نه از دولت، چون در هر دولت و در هر زمان مدیران تغییر می کنند و مدیر دیگری جایگزین آن گروه می شود که دارای سلیقه متفاوتی با قبل است.

وی در ادامه اضافه کرد: ادبیات ما در دست دولت ها مانند گدایی می شود، بر سرخیابان ها، زیرا ادبیات ما در دست دولت ها به این شکل عمل می کنند که دولتی ها برای این که بودجه ای بگیرند تا کاری انجام دهند و ثروت جمع کنند، به سراغ ادبیات داستانی می آیند. آن هم از نوع ادبیات داستانی دینی که در بین مخاطبان مسلمان ایرانی جایگاه خاصی دارد.

اکبرخلیلی در پایان گفت : اگر بدین صورت عمل شود، مسلمان نویسنده تصور می کند که او را وسیله ای برای گرفتن بودجه قرار داده اند و این کار باعث می شود که اثر نویسنده تحلیل رود .

مرجع : خبرگزاری مهر