فرناز قیصریپور، در گفت و گو با خبرگزاری آینده روشن بیان داشت : این برنامهریزیها باید از سطوح و سنین پایین آغاز شود تا به تدریج در سنین جوانی به ثمر نشیند.
وی تصریح کرد: آموزش و پرورش و مراکز آموزشی در این باره عملکرد مثبتی نداشته و به جای تعمیق این آموزهها به بخش های ظاهری و سطحی دین پرداخته است.
وی یادآور شد: متاسفانه با وجود دینی بودن حکومت و غنی بودن منابع دینی، ادبی و آمیختگی برخی عرصههای هنر با دین، از آن ها به درستی استفاده نمیشود.
وی نقش خانواده و اجتماع را نیز در آماده سازی بستری دینی و همراه شدن کودک، نوجوان و جوان با دین انکارناپذیر برشمرد و تصریح کرد: این ضعف را باید در نبود رغبت مردم در هر قشر و سنی به فرهنگ مطالعه و کتاب خوانی جست و جو کرد.
این هنرمند با اصلاح عبارت سینمای دینی به سینمای معناگرا، خاطر نشان کرد: ما ژانر سینمای دینی نداریم که منظور از آن همان سینمای معناگرا و انسانی است که پتانسیل آن در کشور ما وجود دارد.
قیصریپور ادامه داد: متاسفانه امروزه قرآن به عنوان کتاب انسان ساز و الگوی بشری در هدایت انسانها محدود به ماه رمضان و ایام خاصی شده، بدون آن که معانی و مفاهیم بلند آن را درک کرده و در زندگی به کار ببندیم.
وی افزود: در حال حاضر نیز بهرهگیری از آموزه ها و اعمال دینی در سینما محدود و محصور به برخی اعمال چون نماز و عزاداریها می شود که این امر موجب شده سینمای دینی وضعیت بدی پیدا کند و به سوی کلیشه شدن برود.
وی یادآور شد: استفاده از این آموزهها باید متناسب با موقعیت و اقتضای فیلم نامه باشد تا مخاطب آن را سطحی و ظاهری ندانسته و تاثیر مثبت آن انتقال یابد.
هیوا نظری
فرناز قیصریپور، مسوول خانه زنان هنرمند گفت: سینمای دینی نیاز به برنامهریزی ها و سیاست گذاریهای اساسی و زیربنایی در سطح ملی دارد.
