اميرالمؤمنين علي (ع): «إِنَّ إِبنِى هذا سيِّدٌ، كما سَمّاهُ رَسولُ اللهِ (ص) سَيِّداً، وَ سَيَخرُجُ اللهُ مِن صُلبِهِ رَجُلا بِاسمِ نَبِيِّكُم، يُشبِهُهُ فِى الخَلقِ وَ الخُلقِ»؛(1) «اين پسرم (امام حسين ـ ع) سرور و سالار است، همچنان كه رسول (ص) او را سرور و آقا ناميده است و خداوند از نسل او مردي را برخواهد انگيخت كه نام او نام پيامبرتان بوده، خلقت و خلق و خوي او نيز شبيه آن حضرت است.»

به گواهي احاديث شيعه و سني، سيد و مولاي ما، هم در آفرينش و شمايل ظاهري خويش، شبيه‌ترين مردم به رسول خداست و هم در اخلاق و رفتار و گفتار. از اين رو بررسي چهره و سيره پيامبر، به ويژه در سال پيامبر اعظم (ص)(2)، مي تواند ما را به سيمايي كامل از چهره و سيره مهدي موعود ارواحنافداه برساند.

اينك نگاهي گذرا داريم بر چهره و سيره پيامبر رحمت تا آينه تمام نمايي باشد در مقابل چهره و سيره امام زمانمان:

1. در نهايت حسن خلق و در اوج فضيلت هاي اخلاقي: «وَ إِنَّكَ لَعَلي خُلقٍ عَظيمٍ»؛ (3)

2. رحمتي بيكران براي تمام جهانيان: «وَ مَا أرسَلناكَ إِلا رَحمَةً لِلعالَمِينَ»؛ (4)

3. در اوج رأفت و مهرباني و رحمت نسبت به اهل ايمان: «...بِالمُؤمِنينَ رَؤُوف رَحيم»؛ (5)

4. در نهايت اشتياق نسبت به هدايت مردمان: «...حَريص عَلَيكُم»؛ (6)

5. ناراحت از ناراحتي مردم: «...عَزيز عَلَيهِ مَا عَنِتُّم»؛ (7)

6. در اوج فروتني و تواضع نسبت به مؤمنان واقعي: «...وَاحفِض لِمَنِ اتّبَعَكَ مِنَ المُؤمِنين»؛ (8)

7. در نهايت شدت و سخت گيري نسبت به كافران: «...أشِدّاءُ عَلي الكُفّار»؛ (9)

9. بشارت دهنده به رحمت و ترساننده از قهر الهي: «وَ ما أرسَلناكَ إِلا كَافَّةً لِلنّاسِ بَشيراً وَ نَذيراً». (10)

پی‌نوشت:

1. سيوطي (از علماي بزرگ اهل سنت)، الدّرّ المنثور، ج 6، ص 58. 2. کتاب «سلوک مهدوی» در سال 1385 منتشر شده است.
3. قلم (68)، 4.
4. انبياء (21)، 107.
5. توبه (9).
6. همان.
7. همان.
8. شعراء (26)، 215.
9. فتح (48)، 29.
10. سبأ (34)، 28.