کد مطلب : 18087

به دنبال تو می‌گردم نمی‌یابم نشانت را
بگو باید کجا جویم مدار کهکشانت را

تمام جاده را رفتم، غباری از سواری نیست
بیابان تا بیابان جسته‌ام رد نشانت را

نگاهم مثل طفلان، زیر باران خیره شد برابر
ببیند تا مگر در آسمان، رنگین کمانت را

کهن شد انتظار اما به شوقی تازه، بال افشان
تمام جسم و جان لب شد که بوسد آستانت را

کرامت گر کنی این قطره ناچیز را، شاید
که چون ابری بگردم کوچه‌های آسمانت را

الا ای آخرین طوفان، بپیچ از شرق آدینه
که دریا بوسه بنشاند لب آتش نشانت را 

حسین اسرافیلی