محمد علی گودینی، نویسنده، در گفت وگو با خبرگزاری آینده روشن گفت: با توجه به بعد معنوی هشت سال دفاع مقدس، آثار نویسندگان و شاعران ما قابل توجه نیست و به پای آن بعد معنوی نمی رسد. سال ها زمان لازم است تا هنرمندان مان بتوانند در این عرصه آثار نیرومندی خلق کنند. 

وی خاطر نشان کرد: البته برخی از اهل قلم در زمینه دفاع مقدس نوشته های قابل توجهی نیز وجود دارد که مورد توجه مسئولان قرار نمی گیرد. در برخی موارد نیز آثاری که بر ضد دفاع مقدس است، مورد توجه قرار می گیرند و به نوشته هایی که به موازات دفاع مقدس است، اتهام شعاری بودن می زنند.

این نویسنده افزود: نویسندگان ما باید تفاوتی بین جنگ و دفاع مقدس قائل باشند. اگر در کشوری چون آلمان کتاب هایی بر ضد جنگ نوشته می شود، با هشت سال دفاع مقدس رزمندگان ما بسیار تفاوت دارد. چون در این جنگ ما آغاز گر جنگ نبودیم و جنگ بر ما تحمیل شد.

گودینی تصریح کرد: نباید نویسندگان ما در نوشته های خود دفاع مقدس را زیر سوال ببرند و این از آسیب هایی است که باید جدی گرفته شود. مسئولانی که در این باره مسئولیتی دارند، اول باید خود نویسنده باشند تا بتوانند به درستی درباره این آثار داوری کنند.

وی یاد آور شد: حتی برخی فیلم هایی که درباره دفاع مقدس ساخته می شود، به زیان کشور ماست. متاسفانه ضعف بزرگی که در سینمای ما وجود دارد این است که کارگردانان و فیلم نامه نویسان ما از کتاب ها و رمان های چاپ شده استفاده نمی کنند. بسیاری از داستان های ما توانایی دارند به فیلم تبدیل شوند، ولی فیلم نامه نویسان مان توانایی استفاده از این داستان ها را ندارند. حتی کارگردان ماهری می تواند از داستان ضعیف نیز استفاده کند و فیلم خوبی بسازد.

محمدعلی گودینی در ادامه گفت: یکی از داستان هایی که بر ضد دفاع مقدس نوشته شده و مورد توجه قرار گرفته داستان «من قاتل پسرتان هستم» است که قرار است به فیلم تبدیل شود. به باور من این داستان را آقای دهقان از روی عصبانیت نوشته است. البته منظورم این نیست که ایشان نویسنده ضعیفی هستند، ولی می شد داستان سفر به گرای270 را درجه را به صورت فیلم درآورد که داستان خوبی است و در امریکا نیز ترجمه شده است. به نظر من فیلم من قاتل پسرتان هستم ضد دفاع مقدس خواهد بود. 

این نویسنده در باره کتاب من قاتل پسرتان هستم گفت: بیش تر داستان های آن درون مایه سیاهی دارد که البته برخی داستان های آن واقعیت است، ولی هر واقعیتی را نمی توان گفت. داستان با تاریخ نگاری فرق دارد و باید در داستان از تخیل استفاده شود.