رضا بابایی در گفت و گو با خبرگزاری آینده روشن گفت: سوگندهای گوناگونی در قرآن وجود دارد که بیش تر آن ها عوامل طبیعی هستند، ولی سوگند به قلم که محصول بشری است، در قرآن نادر است. به ویژه این که خدا در ادامه می فرماید: «و آنچه از قلم می تراود.»
وی افزود: هنگامی که حضرت موسی برای هدایت مردم برگزیده شد، از خداوند اجازه خواست تا برادرش هارون همراه اش باشد. دلیل حضرت موسی این بود که هارون بهتر از من سخن می گوید. در واقع هارون سخن گویی بود که از جانب موسی و رسالت او سخن می گفت.
وی گفت: سوگند به قلم نشان می دهد که خداوند به روش عرضه محصول های فرهنگی و علمی توجه دارد. ما تصور نادرستی داریم که می گوییم اگر حرفی حقیقت بود، تنها گفتن آن کافی است و چگونه بیان کردنش مهم نیست.
بابایی یادآور شد: در علوم ارتباطات بحث بر سر این است که بشر الان از مرحله نوشتاری وارد مرحله شنیداری و گفتاری شده. اگر دوره های بشری را از نظر ابلاغ و ارائه فکری تقسیم بندی کنیم، متوجه می شویم که اول از همه، گفتار و کلام ارتباط برقرار می کنند. سپس کم کم وارد دوره نوشتاری و متن محوری شدیم.
بابایی تصریح کرد: در دوره ما تصویر و هنر سینما و تئاتر، حوزه قلم را تنگ کرده اند. هر چند پشتوانه این هنرها باز هم هنرهای نوشتاری است.
وی در پایان گفت: قلم در کانون تمام تحول های بشری قرار دارد، چون هیچ تحولی بدون ارتباط ممکن نیست و ارتباط مقدمه تحول است و این ارتباطات بیش تر به وسیله قلم و زبان است. جامعه هر چه پیشرفته تر و توسعه یافته تر باشد، نوشتاری تر است و کم تر شنیداری و گفتاری. از این رو پرداختن به انواع مهارت های نوشتاری، در ایجاد تحول مؤثر است.
رضا بابایی، نویسنده و پژوهش گر: در کتاب آسمانی که وظیفه هدایت انسان ها را بر عهده دارد، سوگند به قلم بسیار معنادار است. 
