کد مطلب : 10741

ما كه عمريست جگر خسته و دل سوخته ايم
تا در آيي تو ز در ديده به در دوخته ايم
ز اشك و آه و غم دوري تو ديري است به دل
آب و آتش زده هم ساخته و هم سوخته ايم
اي كه از ماه رخت گشته شفق رنگ افق
چهره در پرتو مهر تو برافروخته ايم
شادي عالم آباد به ويرانه دل
ز انتظار قدمت گنج غم اندوخته ايم
چه كني منعم از آزادگي و عشق كه ما
همه در مكتب حق اين هنر آموخته ايم
گر به سودا دل بازار ملامت گرم است
به دو عالم سر يك موي تو نفروخته ايم
ديري از قصه پر غصه « ياور » ياران
آتش حسرت هستي به دل افروخته ايم 

احمد نيك طلب ياور همداني