کد مطلب : 19391

چگونه بی شب چشمانت قدم در آیینه بگذارم
بیا بیا که من امشب از هوای چشم تو سرشارم

تو بهتر از همه می دانی اگر چه باز نمی خوانی
که مثل جنگ در باران به آفتاب تو ناچارم

تو بهتر از همه می دانی که مثل کوچه بی عابر
نظر به آمدنت دارد، دل همیشه گرفتارم

چه بر تو رفته در این شب ها که عاشقانه نمی خوانی
و از بهار نمی گویی برای سینه بیمارم

من آن چنان به تو محتاجم که شب به زمزمه های ماه
تو آن چنان ز من، اما دور که نیست فرصت دیدارم

مرا به خلوت چشمانت بخوان به لهجه باران ها
ببر به چشمه لبخندت از این سکوت عطش زارم