دلم ز هجر تو در اضطراب می افتد
بسان زلف تو در پیچ و تاب می افتد

شبی که بی توام، ای ماه انجمن آرا!
دلم ز هجر تو از صبر و تاب می افتد

تو آن مهی که اگر مِهرِ رخ بر افروزی
ز چشم اهل نظر، آفتاب می افتد

تو آن گلی که ز پاکی، طراوتی داری
که گل به پیش تو از رنگ و آب می افتد

به یاد روی تو ای گل، عبور خاطر من
به باغ سبز غزل های ناب می افتد

اگر به گوشه چشمی نظر کنی، ای دوست!
دعای خسته دلان مستجاب می افتد