حجت الاسلام والمسلمین حسین احمدی در گفت وگو با آینده روشن گفت: بسیاری از مسایل عرف عبادی برای مردم مطرح است اما ارزش و اعتقاد به شمار نمی روند.

وی افزود: یکی از آن مسایل عریضه نویسی است که اعتقاد و یک رکن دین یا حتی فرع دین هم نیست بلکه یک عرف عبادی است که روایاتی نیز برای آن وجود دارد.

مدیر انتشارات و پژوهش مسجد مقدس جمکران اظهار داشت: روایات مربوط به عریضه نویسی به جهت جلوگیری از رواج خرافه گرایی و انحراف مساله دعا و نیایش مطرح شده است.

وی تصریح کرد: عریضه نویسی فی نفسه مشکلی ندارد. به این دلیل است که کسی می خواهد خواسته قلبی اش را به دور از چشم دیگران و بدون کمک گرفتن از دیگران به خداوند و اولیا الله برساند.

احمدی گفت: در عریضه نویسی نامه را در آب روان یا گل یا چاه پاک می اندازند که مشکلی هم ندارد.

وی یادآور شد: به دلیل این که این نامه ها در طبیعت خطرات زیست محیطی ایجاد نکند، این چاه قرار داده شده تا آن هایی که دوست دارند این محل را برای عریضه انداختن انتخاب کنند و نامه ها را در محل های مختلف پراکنده نکنند.

این فعال فرهنگی و مهدوی اظهار داشت: هر سال نزدیک به یک میلیون عریضه داخل چاه مسجد انداخته می شود که این نامه ها در هر برهه زمانی جمع آوری و بازیافت می شود تا از این طریق زیان اقتصادی نیز به وجود نیاید.

وی گفت: این چاه به نوبه خود هیچ تقدسی ندارد و از باب عریضه نویسی می تواند محل مناسبی باشد. با توجه به همین مساله آن افرادی که علاقه مند هستند که دعایشان را به جای ذکر، بنویسند، می توانند این مکان را انتخاب کنند.

مدیر انتشارات و پژوهش مسجد مقدس جمکران اظهار داشت: در این مساله مهم ترین مشکل ما مشکل اطلاع رسانی است، هم از باب آداب عریضه نویسی و هم از باب نوع دعا کردن و استغاثه.

وی تصریح کرد: اگر اطلاع رسانی مطلوبی در این حوزه صورت بگیرد، مشکل شبهه افکنی و تبلیغات ضد اسلامی نیز از بین می رود.