داخلی     خبر     انديشه
به همت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی برگزار شد؛
همایش «موعودگرایی در دین زرتشت»
آگاهاندن و آموزش، بزرگترین کار سوشیانت است
  همایش «موعودگرایی در دین زرتشت»، روز یکشنبه، پنجم خرداد 87 با حضور نماینده انجمن موبدان کشور، در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی قم برگزار شد.
گزارشگر :
Share/Save/Bookmark
يکشنبه ۵ خرداد ۱۳۸۷ ساعت ۱۹:۱۲
کد مطلب : 22909
همایش «موعودگرایی در دین زرتشت»
به گزارش آینده روشن، همایش «موعودگرایی در دین زرتشت»، به همت معاونت پژوهش دفتر تبلیغات اسلامی و مؤسسه پژوهشی انتظار نور در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با حضور نماینده انجمن موبدان تشکیل شد.

در این جلسه، نماینده موبدان زرتشتی گفت: در آیین زرتشت سه منجی وجود دارد که آخرین آنها سوشیانت یا سوشیانس نام دارد و این کلمه به معنی سودرساننده است. هم چنین در کتاب «گات‌ها» گاهی از کمله سوشیانت‌ها استفاده شده و فقط در سه جا کلمه سوشیانت به صورت مفرد به کار برده شده که در این موارد نیز منظور، خود زرتشت است.

وی افزود: یکی از ابعاد سوشیانت، توانمندی اوست، البته توانمندی او جاودان است نه توانمندی مادی و ظاهری که زودگذر باشد، توانمندی سوشیانت مانند توانمندی اهورامزدا است. هم چنین بزرگترین کار موعود و سوشیانت، آگاهاندن و آموزش است. او با آموزش و آگاه کردن مردم، به اصلاح جامعه پرداخته و بدی‌ها را از جامعه دور می‌گرداند.

وی در ادامه تصریح کرد: در دین زرتشت، هفت مرحله برای رسیدن به کمال، ترقی و پیشرفت وجود دارد. وقتی که این هفت مرحله شکل بگیرد و جامعه از آنها عبور کند، سوشیانت ظهور می‌کند. سوشیانت پس از طی هفت مرحله به جایی می‌رسد که مانند خود زرتشت سود رسان مطلق می‌شود.

در اوستا، ظهور منجی و سوشیانت، در آخر الزمان نیست بلکه ظهور زمانی صورت می‌گیرد که با ظهور منجی، جهان نو شده و تازه ‌گردد. سوشیانت زمانی ظهور می‌کند که پس از طی هفت مرحله به کمال رسیده و اهریمن نیز به کمال رسیده باشد تا با شکست اهریمن، جهان را پر از عدل و داد و راستی و زیبایی نماید.

نماینده موبدان در مورد چگونگی مبارزه سوشیانت با اهریمن گفت: از دیدگاه زرتشتیها، نیکی و بدی دو امر نسبی است و دو امری هستند که در زندگی انسانها شکل می‌گیرند، اگر انسانها وجود نداشته باشند، نیکی و بدی هم وجود نخواهد داشت.

وی افزود: انسانها در زمانهای مختلف می‌توانند نیکی و بدی را تشخیص دهند و کسانی هم که کارهای بد و زشت انجام می‌دهند، فکر می‌کنند که کار نیک می‌کنند. 

در واقع در دین زرتشت تأکید بر امر به معروف است نه نهی از منکر، پس ما باید پایه و اساس کار خود را بر گسترش نیکی‌ها بگذاریم تا با گسترش نیکیها، بدیها را کنار بگذاریم. خشم و جنگ کار اهریمن است و با آن نمی‌توان با اهریمن جنگید بلکه باید با گسترش نیکی ها، بدیها و اهریمن را شکست داد.