مصطفی رحمان دوست در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری آینده روشن گفت: پیش از انقلاب، آثار ترجمه ای بسیار منتشر می شد. و این آثار در نشریه ها چاپ می گشت که خیلی از این اثرها با فرهنگ ما سازگار نبود، ولی پس از انقلاب، آثار تالیفی منتشر شد.
الان به حالت مساوی رسیدیم، یعنی ترجمه و تألیف، هم وزن هستند و البته آثاری برای ترجمه انتخاب می شود که اثرهای خوبی هستند.
رحمان دوست یادآور شد: شاعران و نویسندگانی که برای مناسبت ها شعر می سرایند یا داستان می نویسند، از خلاقیت سود نجستند. مناسبت ها یک پیام مشترک دارد و بیش تر حالت فرم گرایی و ظاهرسازی دارد. آن هایی که سال ها پیش درباره مناسبت ها شعر سرودند و داستان نوشتند که هیچ. آن آثار منتشر شده است، ولی آن هایی که برای کودکان این دوره شعر و داستان تولید می کنند، اثر ویژه ای خلق نکردند و به تکرار افتاده اند. به خصوص که کودکان و نوجوانان امروزی از آن مناسبت ها هم بی خبرند.
وی افزود: کودک و نوجوان امروز با کودک و نوجوان دوره های پیش از نظر ساختار ذهنی هیچ فرقی ندارند، ولی از نظر آگاهی ها و نوع نگاه به زندگی، کودکان و نوجوانان امروزی با کودکان و نوجوانان دوره های پیش فرقی کردند.
رحمان دوست در ادامه، درباره نشریه هایی که درباره یک موضوع واحد منتشر می شوند، گفت: این نشریه ها باید بروند و ببینند مخاطبان شان چه نظری درباره مجله شان دارند و بازخورد نشریه شان را ببینند و بررسی کنند و ببینند کجا موفق بودند و کجا ناموفق. الان این نشریه ها دوره تجربه را طی می کنند و نمی شود راحت قضاوت کنند.
رحمان دوست گفت: درباره همه موضوع ها می شود با بچه ها حرف زد، به شرطی که ویژگی های سنی مخاطب را بکنیم.
وی درباره رشد بازی های کامپیوتری و خطر دوری از کتاب گفت: در دنیا به این نتیجه رسیدند که اگر مطالعه بر مبنای عادت باشد، بازی کامپیوتری و فضای اینترنت نمی تواند اثر منفی بگذارد.
رحمان دوست گفت: مشکل اصلی اینترنت و بازی های کامپیوتری نیست، مشکل این جاست که مردم کتاب نمی خوانند و یک خیزش ملی می خواهد تا سطح کتاب خوانی بالا برود.
مرجع : خبرگزاری آینده روشن
مصطفی رحمان دوست بر این باور است، پس از انقلاب، نشریه های کودک و نوجوان و به ویژه ادبیات کودک و نوجوان رشد یافته است. 
