آیا داستان دینی مانند داستان غیردینی خواننده دارد؟
همه داستان ها مخاطب دارند، چه دینی، چه غیر دینی؛ ولی از آنجا که امروزه مردم جهان به دین گرایش پیدا کرده
” متأسفانه آن چنان که شاید و باید به داستان های دینی توجه نمی کنند و حاضر نیستند سرمایه گذاری کنند. البته در شهرهای مقدسی چون قم و مشهد به موضوع های دینی بیشتر توجه می شود “
اند، می توان گفت استقبال از داستانهای دینی، نسبت به دیگر موضوعها بیشتر شده است.
ناشران چه نگاهی به داستان های دینی دارند؟ متأسفانه آن چنان که شاید و باید به داستان های دینی توجه نمی کنند و حاضر نیستند سرمایه گذاری کنند. البته در شهرهای مقدسی چون قم و مشهد به موضوع های دینی بیشتر توجه می شود؛ ولی بنده احساس می کنم داستان دینی مظلوم است. از این جهت عرض می کنم که اولاً به نظر خیلی از این ناشران، داستان دینی فرقی با داستان غیردینی ندارد. ثانیاً از لحاظ طرح جلد و صفحه
” من هنرمندانی را سراغ دارم که با خلاقیت و رویکرد هنری ـ عرفانی داستان هایی نوشته اند که وظیفه یک مسلمان شیعه در عصر غیبت را به خوبی نشان داده شده “
بندی و مصورسازی و قطع کتاب و غیره هیچ اهمیتی برای ناشر ندارد که از جذابیت ها و قابلیت های هنری استفاده کند. این موارد ارزش کتاب را پایین می آورد. البته تصور من این است که در شهری مثل تهران ماجرا به شکل دیگری است. به این معنا که متأسفانه استقبال زیاد نیست، ولی از آن طرف اگر ناشری کتابی دینی را بپذیرد، کار را پسندیده انجام می دهد، چه از لحاظ کیفیت کتاب و چه از لحاظ دست مزدی که به نویسنده می پردازد.
آیا می توان برای حضرت
” داستان نویس می تواند درباره همه موضوع ها بنویسد، حالا چون موضوع مهدویت یک موضوع خاصی است و برای خودش خط قرمزهایی دارد، نویسنده می تواند با در نظر گرفتن این خط قرمزها و داشتن اطلاعات از عهده این کار برآید. “
مهدی (عج) داستان امروزی نوشت؟
البته من هنرمندانی را سراغ دارم که با خلاقیت و رویکرد هنری ـ عرفانی داستان هایی نوشته اند که وظیفه یک مسلمان شیعه در عصر غیبت را به خوبی نشان داده شده. برای مثال موانعی را که بر سر راه ظهور حضرت است، به خوبی به تصویر کشیده اند. در هر صورت برای نوشتن داستان هیچ محدودیتی نیست. داستان نویس می تواند درباره همه موضوع ها بنویسد، حالا چون موضوع مهدویت یک موضوع خاصی است و برای خودش خط قرمزهایی دارد، نویسنده می تواند با در نظر گرفتن این خط قرمزها و داشتن اطلاعات از عهده این کار برآید.
برخی نویسندگان از تاریخ کمک
” تهیه کتاب های تاریخی برای خیلی ها، به ویژه کودک و نوجوان و جوان با محدودیت های زیادی روبه روست “
می گیرند و داستانی براساس تاریخ می نویسند، آیا برای زمان ما چنین آثاری ارزشمند و مفید است؟ بی تردید سودمند است، چرا که تهیه کتاب های تاریخی برای خیلی ها، به ویژه کودک و نوجوان و جوان با محدودیت های زیادی روبه روست. ثانیاً ابهام هایی که در متون تاریخی است، مانع آفرین است و این گروه از جامعه نمی توانند به
” امروزه مردم جهان به دین گرایش پیدا کرده اند، می توان گفت استقبال از داستانهای دینی، نسبت به دیگر موضوعها بیشتر شده است. “
راحتی از آن استفاده کنن. پس می بینیم داستان نویسی که بر اثر تلاش و کنکاش خود و با توجه به تاریخ، داستان کوتاه یا رمان خلق می کند، از روی دوش خواننده امروزی بار سنگسینی را بر می دارد.
نیاز به منجی نسبت به سال های پیش فزونی گرفته، ریشه این نیاز در کجاست؟ از قدیم بشر به منجی اعتقاد داشته و این باور نشانگر نیاز اوست. امروزه که انسان با وجود پیشرفت های روزافزون علمی و اقتصادی و فرهنگی، خودش را در بن بست و نگرانی های عمیق و هولناکی می بیند، این نیاز را بیشتر احساس می کند.
مجید محبوبی بر این باور است که برای نوشتن داستان هیچ محدودیتی نیست و داستان نویس می تواند درباره همه موضوع ها داستان بنویسد.
