تنش های موجود یا ریشه گرفته از خاورمیانه آن قدر زیاد است که بسیاری کلید حل مسائل مهم جهان را در کاهش یا حل معضلات خاورمیانه می دانند. از این رو ایجاد هر گونه چالش در منطقه ای که حل مشکلات قبلی آن، کاهش دهنده بسیاری از تنش های دیگر است، به خودی خود، زخمی بر زخم های قبلی می افزاید.
اما کسانی نیز هستند که فکر می کنند زخم های کوچک یا بزرگ را می توان با قطع عضو زخمی شده یا ایجاد زخمی عمیق تر و درمان ریشه ای آن، بهبود بخشید.
این تحلیل که در اینجا آن را "باز کردن گره با دندان" می نامیم، وقتی به کار می رود که یکی از طرفین هر تنشی طرفدار پاک کردن صورت مساله به جای حل کردن آن باشد. کاری که طرفداران تبعیض نژادی و قومی بعضا به کار برده اند و به جای زندگی مسالمت آمیز با یک نژاد یا قوم، کمر به حذف آن بسته اند.
تخریب مسجد الاقصی یا به قول رژیم اشغالگر قدس؛ "تعمیر راه و عبور و مرور" یکی از مصادیق باز کردن گره با دندان است.
در مجادله بین گروه های فلسطینی و رژیم اشغالگر قدس، طرف اسرائیلی بر این باور است که یک بار برای همیشه باید در کارزاری بزرگ، تکلیف گروه های فلسطینی را یک سره کرد.
این ایده که توسط گروه هایی از مسیحیان نیز پشتیبانی می شود، در باور دینی ایشان، به ایجاد جنگی فراگیر و بین الادیانی در منطقه بیت المقدس ختم خواهد شد. جنگی که به آخرالزمان ختم می شود و باعث بازگشت مسیح خواهد شد.
لذا تخریب گام به گام و آهسته مسجد الاقصی که باعث فراهم شدن زمینه برای ساختن "معبد سلیمان" خواهد شد، مقدمه ایجاد تنشی بزرگ و غیرقابل کنترل خواهد بود که دامنه آن، برای زمینه سازان آغاز آن نیز مشخص نیست.
البته تجربه و مطالعه رفتارهای مشابه، نشان می دهد که آغاز تنش هایی که عاقبت آن نامشخص و گنگ است، در حیطه تخصص ایالات متحده آمریکا است و بی شک تخریب مسجد الاقصی نیز با چراغ سبز آمریکا همراه بوده است.
در پایان باید گفت آن چه باعث تغییر معادلات ایجادکنندگان تنش اخیر می شود، نقش ملت های مسلمان است که هنگام لزوم موضع گیری خود را از طریق راه های غیر قابل پیش بینی نشان خواهند داد!
بی شک خاورمیانه، به ویژه بخش آَسیایی آن را باید پر تنش ترین نقطه جهان دانست.
