کد مطلب : 32673

به گزارش آینده روشن، محمدتقی انصاری به ايكنا گفت: در ابتدای بحث اگر بخواهيم به اين سوال پاسخ دهيم كه آيا جشنواره‌های دينی می‌تواند تاثيرات عينی بر كليت سينما داشته باشد، جواب مثبت است، به شرطی كه بتواند برای فيلمسازان جهت‌سازی كند. اين خواسته نيز در گرو رعايت چند اصل است.

وی افزود: اول اين‌كه اين جشنواره‌ها بتوانند مفاهيم دينی را به درستی استخراج كنند. دوم مسئولان از ساخت چنين توليداتی حمايت كنند. بدين معنا كه در ساخت فيلمنامه‌هايی كه از كيفيت لازم برخوردار هستند حمايت شود.

اين فيلمساز اضافه كرد: اگر توصيه ذكر شده، رعايت نشود هر فيلمساز از مفهوم دينی مورد نظرش استباط شخصی می‌كند، بدون آن‌كه فيلم مورد نظر از عمق كافی برخوردار باشد.

وی برای برگزاری مناسب‌تر جشنواره‌های دينی توصيه كرد: چنين فستيوا‌ل‌هايی بايد به شكلی گسترده‌تر برگزار شود وگرنه با برگزاری محدود، نبايد توقع داشت كه كليت سينمای مستند يا حرفه‌ای وام‌دار چنين مفاهيمی باشد، البته با فراهم آوردن زمينه حضور فيلمسازان مطرح در اين عرصه، می‌توان تا حدودی به خواست مورد نظر دست يافت.

انصاری مثال زد: نمود بارز ادعای را من در سومين همايش «تصوير عاشورا» مشاهده كردم كه آثار فيلمسازان بزرگی چون ناصر تقوايی و ابراهيم فروزش به نمايش درآمد. رويكردی كه برای فيلمسازان جوان بسيار انگيزه‌بخش بود.

وی در پاسخ به اين سوال كه چرا فيلمسازان ما كمتر به ساخت اين‌گونه توليدات سوق پيدا می‌كنند؟ تصريح كرد: دليل اين كم‌كاری را در دو فاكتور می‌توان تشريح كرد. اول اين‌كه ساخت فيلم‌های دينی نسبت به ديگر گونه‌های سينمايی مشكل‌تر است، چون محتاج كار تحقيقاتی است، در صورتی كه فيلمساز می‌تواند در ديگر گونه‌های سينمايی متناسب با داده‌های اطلاعاتی خود، فيلم بسازد.

اين سينماگر در بخش ديگری از سخنان خود متذكر شد: در ضمن بايد توجه داشت، فيلم‌های دينی محتاج حمايت‌های مادی و معنوی است، چون اگر اين‌گونه نباشد، فيلمساز به واسطه جذب گيشه كمتر به سمت چنين توليداتی سوق پيدا می‌كند. دو مسئله ذكر شده بالا سبب شده كه فيلم‌های دينی تنها به جشنواره‌های موضوعی خلاصه شود.

اين كارشناس دينی ضعف‌های بارز جشنواره‌های دينی را چنين توصيف كرد: معمولاً در فستيوال‌های مذهبی شاهديم كه آثار به نمايش درآمده، تنها به واسطه پرداختی اندك به يك رويداد مذهبی، عنوان دينی می‌گيرد. بدين‌معنا ‌كه تنها با نشان دادن پلانی از نماز خواندن يا به تصوير كشيدن مسجد، فيلم دينی می‌شود، در صورتی كه چنين توليداتی از عمق لازم بی‌بهره هستند.

وی اضافه كرد: پرداختن به برخی خرافه‌ها هم از جمله آسيب‌هايی است كه جشنواره‌های دينی را تهديد می‌كند. راه رهايی از اين معضل نيز اين است كه هيئت داوران از آگاهی لازم در حوزه دين بهره‌ ببرند، تا فيلم‌های اين‌چنينی به جشنواره‌های دينی راه نيابند.

انصاری در پايان اعلام كرد: با توجه به توضيحات فوق بايد به اين نكته اشاره داشت كه جشنواره‌های دينی در سينما توانسته‌اند تا حدودی تاثيرات عينی بر كليت هنر هفتم داشته باشد، اما برای نتيجه‌گيری بهتر بايد بدان گستردگی و عمق بيشتر داد.