سميرا اصلان پور، نويسنده، منتقد و روزنامه نگار در گفت و گو با خبرگزار آینده روشن گفت: در ادبيات و مكاتب ملل ديگر هم بحث انتظار وجود دارد. انسان هميشه براي رسيدن به آينده اي بهتر انتظار مي كشد، حتي آن هايي كه دچار پوچي شده اند هم براي رسيدن به تباهي انتظار مي كشند و اين را در داستان هايشان نيز نشان مي دهند.
وي افزود: با بررسی ادبيات گذشته مان، مي بينيم كه هميشه حالت انتظار وجود داشته و مطالبي در مورد زندگي، ارتباطات و زمان ظهور حضرت مهدي ذكر شده است.
وي ادامه داد: داستان نويسي را نمي شود در كلاس ياد گرفت، بلكه آن چه در فراگيري اصول داستان نويسي موثر است، مطالعه داستان هاي موفق و حتي ناموفق، تجربه هاي زندگي و استعداد فرد است.
اصلان پور افزود: علاوه بر اين موارد عام يك سري شرايط خاص هم هست كه بر نوشتن يك نويسنده مسلمان تاثير مي گذارد كه همان باورهای و آموزه هاي ديني است كه استفاده از اين اعتقادات در داستان باعث غنا و ماندگاري آن مي شود، در حالي كه اگر چيزي را كه به آن اعتقاد نداريم در داستان بياوريم داستان حالت شعاري پيدا مي كند و چنين داستاني ماندگار نيست بلكه مي خواهد خود را تحميل كند.
وي تصريح كرد: با مطالعه فرقه ها و مكتب های گوناگون مي بينيم كه متاسفانه انتظار نيز گاهي از مسير درست خود منحرف شده، چون شيطان هميشه در كمين است تا انسان را از فطرتش دور كند و گاهي انسان را آن قدر مشغول ظواهر مي كند كه كاملا از محتوا دور و تهي مي شود.
وي در مورد مصاديق اين انحرافات گفت: در طول تاريخ عده اي گمان مي كردند انتظار يعني اين كه دست روي دست بگذاريم و بنشينيم تا مهدي موعود ظهور كند و عده اي ديگر نيز اعتقاد داشتند كه بايد كاري كنيم كه جهان پر از ظلم شود تا منجي ظهور كند كه اين ها نمونه هايي از انحرافات ايجاد شده در مقوله انتظار هستند.
مرجع : آينده روشن
انتظار بخش مهمي از زندگي ماست و در همه كارهاي ما از جمله داستان نويسي متجلي مي شود.
